Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 listopada 2016 r., sygn. akt: II SA/Wa 1638/16 odrzucił, wniesioną z uchybieniem terminu, skargę A.K. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [..] lipca 2016 r., nr [..] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Sąd I instancji ustalił, że A.K. pismem nadanym w dniu 26 sierpnia 2016 r. wniósł skargę na powyżej powołane postanowienie Ministra (którego odpis doręczono skarżącemu w dniu 27 lipca 2016 r.) bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarga została przesłana do organu w dniu 2 września 2016 r. Skarżący złożył skargę z uchybieniem trzydziestodniowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), który upłynął w dniu 26 sierpnia 2016 r. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje bowiem w takiej sytuacji data przekazania (nadania) skargi przez sąd właściwemu organowi administracji publicznej.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.
Jak słusznie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, stosownie do przepisów art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie, jak wynika wprost z akt, skarga została skierowana bezpośrednio do Sądu, wbrew pouczeniu zawartemu przy doręczonym postanowieniu.
Naczelny Sąd Administracyjny podziela, leżący u podstaw zaskarżonego postanowienia szeroko w orzecznictwie przedstawiany pogląd, że w sytuacji wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania tej skargi przez Sąd pod adres właściwego organu. Wprawdzie żaden z przepisów ustawy nie przewiduje obowiązku przekazania błędnie skierowanej skargi do właściwego organu, jednakże przyjmuje się, że taki obowiązek na sądzie spoczywa. Orzecznictwo zarówno Sądu Najwyższego (na tle podobnych w procedurze sądowoadministracyjnej uregulowań odnośnie do składania środków odwoławczych w postępowaniu cywilnym), jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego wyraźnie opowiedziało się za takim stanowiskiem (wyroki NSA: z dnia 3 grudnia 2007 r., I OSK 248/07, LEX nr 470146 i z dnia 20 maja 2008 r., II FSK 426/07, LEX nr 489100; postanowienia NSA: z dnia 30 stycznia 2008 r., II FSK 1724/06, LEX nr 453371; z dnia 15 kwietnia 2008 r., II GSK 295/08, LEX nr 505331; z dnia 29 maja 2008 r., I FSK 631/08, LEX nr 505351; z dnia 26 czerwca 2008 r., I OZ 463/08, LEX nr 493793).
Pogląd ten przyjmuje za właściwy także doktryna (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 103; Komentarz do art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, A. Kabat [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX). Prawidłowo zatem Sąd I instancji przekazał błędnie skierowaną skargę Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji, zobowiązując organ do udzielenia odpowiedzi na skargę i przesłania akt w terminie 30 dni od jej otrzymania, stosownie do art. 52 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zauważyć należy, że skarga został przez skarżącego nadana w ostatnim dniu terminu przewidzianego do jej wniesienia, a wpłynęła do Sądu już po upływie terminu, co wykluczało możliwość jej przekazania organowi w dacie gwarantującej skarżącemu zachowanie terminu do jej wniesienia.
Sąd I instancji właściwie ocenił, że skarga wniesiona została z uchybieniem terminu, o którym mowa w przepisie art. 53 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tym samym zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Podnoszone w zażaleniu okoliczności nie miały znaczenia dla weryfikacji prawidłowości oceny dokonanej przez Sąd I instancji.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie oddalił.