Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi pozostawił bez rozpoznania pismo M. G. z dnia 22 września 2013 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż przedmiotowym pismem strona wniosła o podjęcie postępowania "odnoszącego się do unieważnienia mapy ewidencji gruntów". Zarządzeniem z dnia 30 września 2013 r. Sąd wezwał stronę do sprecyzowania przedmiotu złożonego wniosku. W odpowiedzi na zarządzenie M. G. ponownie wskazał, iż wnosi o unieważnienie mapy ewidencji gruntów. Pozostawiając pismo strony bez rozpoznania Sąd zauważył, iż wniosek złożony w sprawie był zbyt ogólny, bowiem odnosił się do nieokreślonego i niesprecyzowanego "podjęcia postępowania merytorycznego", a strona nie uzupełniła braków formalnych pisma, co uniemożliwiło nadanie mu właściwego biegu w myśl art. 49 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.".
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł M. G., zarzucając mu naruszenie art. 49 P.p.s.a. odnosząc się szeroko do całości postępowania przed organami administracji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw.
Art. 64 § 2 P.p.s.a. stanowi, iż wniosek powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie żądania, jego podstawy i uzasadnienie oraz oznaczenie stron i organów, a także spełniać inne wymagania określone w przepisach szczególnych. Oznacza to, iż strona – poza ogólnymi wymogami stawianymi pismom procesowym – zobligowana jest do określenia w swoim wniosku, w sposób nie budzący wątpliwości, jaki jest zakres jej żądania, a także wskazać organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem wniosku. W niniejszej sprawie M. G. wniósł, wskazując na art. 63 P.p.s.a., o "podjęcie postępowania merytorycznego w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 13/08 odnoszącego się do unieważnienia mapy ewidencji gruntów /obręb 12/216 i 24/150/ obecny obręb B-12 i B-24". Strona nie określiła jednak w żaden sposób jaki jest w istocie przedmiot jej wniosku, zatem Sąd wezwał ją do sprecyzowania wniesionego pisma, poprzez wskazanie, czego w istocie ono dotyczy. M. G. nie wykonał jednak wezwania Sądu, ponownie bowiem zażądał bliżej niesprecyzowanego "podjęcia postępowania merytorycznego odnoszącego się do unieważnienia mapy ewidencji gruntów". Odpowiedzi strony w żadnym razie nie można było uznać za doprecyzowanie wcześniej złożonego wniosku, słusznie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż strona nie uzupełniła braków formalnych swego pisma, co uniemożliwiło nadanie mu dalszego biegu i spowodowało konieczność pozostawienia go bez rozpoznania. Wydanemu w sprawie zarządzeniu nie można zatem zarzucić naruszenia prawa, a tylko w takiej sytuacji możliwe byłoby jego uchylenie.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.