Postanowienie NSA z 31 marca 2011 r., I OZ 210/11

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 31 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 lutego 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 277/10 oddalające wniosek R. S. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie – K. G. od rozpoznania skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] stycznia 2010 r., Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia:

Skład

Sędzia NSA Jolanta Rajewska przewodniczący

Sentencja

oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 28 lutego 2011 r. sygn. akt II SA/Sz 277/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wniosek R. S. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, K. G., od rozpoznania jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] stycznia 2010 r., Nr [...], w przedmiocie dodatku mieszkaniowego, wskazując, że nie zaistniały przesłanki do wyłączenia określone w art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Sąd wskazał ponadto, że sędzia, którego wyłączenia domaga się skarżący złożył do akt stosowne oświadczenie wymagane w takich sytuacjach.

Na to postanowienie R. S. złożył zażalenie, w którym podniósł, że wskazany Sędzia oficjalnie nie otworzył posiedzenia Sądu i złożył niepełne sprawozdanie z przebiegu rozprawy. Ponadto opisał sytuację zaistniałą na rozprawie w dniu 2 lutego 2011 r., wskazując, że sporządzony protokół nie odzwierciedla sytuacji w nim opisanej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

zgodnie z art. 18 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:

1. w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
2. swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do drugiego stopnia;
3. osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
4. w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
5. w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
6. w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;
7. w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.

Niezależnie jednak od przyczyn wymienionych powyżej, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego, o czym stanowi art. 19 wskazanej ustawy.

W okolicznościach niniejszej sprawy oraz wobec złożonego oświadczenia sędziego uznać należy, że nie wystąpiły przesłanki ani z art. 18, ani z art. 19 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Także skarżący w swoim zażaleniu nie wykazał, by w rozpoznawanej sprawie zachodziły podstawy do wyłączenia od orzekania sędziego K. G. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.