Postanowienie NSA z 18 stycznia 2017 r., I OZ 2136/16

Wydany

18 stycznia 2017 r.

Sąd

r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 18 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Gl 944/16 o odrzuceniu skargi

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi W.J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 25 lipca 2016 r., nr [..] w przedmiocie dozoru pojazdu postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 14 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Gl 944/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę W.J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 25 lipca 2016 r., nr [..]w przedmiocie dozoru pojazdu.

Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że na podstawie zarządzenia z dnia 7 października 2016 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego, podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz nadesłanie odpisu skargi celem doręczenia uczestnikowi postępowania. Do wykonania wezwania zakreślono termin 7 dni od daty doręczenia wezwania, informując jednocześnie, że nieusunięcie braków formalnych skargi we wskazanym terminie spowoduje jej odrzucenie.

Wezwanie o uzupełnienie braków formalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 19 października 2016 r. Dnia następnego na adres Sądu nadano pismo procesowe wraz z załącznikami w postaci pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego do reprezentacji w sprawie swojemu pracownikowi, który złożył w jego imieniu skargę, a także bankowe dowody wpłaty opłaty skarbowej oraz sądowej.

Odrzucając skargę Sąd I instancji wskazał, że pełnomocnik skarżącego nie nadesłał odpisu skargi oraz nie podał wartości przedmiotu zaskarżenia. Uiścił natomiast na rachunek Sądu kwotę 100 zł, wskazując jedynie, że opłata ta dotyczy niniejszej sprawy. Ta ostatnia czynność w żaden sposób nie zwolniła pełnomocnika z obowiązku podania wartości przedmiotu zaskarżenia, dlatego Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Zażalenie od powyższego postanowienia złożył W.J.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;

2. oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;
3. określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego;
4. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że Skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast w świetle art. 46 § 1 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;

2. oznaczenie rodzaju pisma;
3. osnowę wniosku lub oświadczenia;
4. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
5. wymienienie załączników. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 P.p.s.a.). Przepis art. 47 § 1 P.p.s.a. stanowi natomiast, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie załącznika do akt sądowych. Z kolei według art. 215 § 1 P.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowania sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość wpisu. Zgodnie z jednoznacznym brzmieniem art. 58 § 1 pkt 3) P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W rozpoznawanej sprawie skarga obarczona była brakami, które czyniły niemożliwym nadanie jej dalszego biegu. Z tego względu zarządzeniem z dnia 7 października 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi. W wezwaniu, doręczonym skutecznie adresatowi w dniu 19 października 2016 r., wyraźnie określono, wynikający z art. 58 § 1 pkt 3) P.p.s.a., rygor niezastosowania się do wezwania. Ponieważ pełnomocnik skarżącego nie zadośćuczyniła wskazanemu powyżej wezwaniu, WSA zobowiązany był zastosować dyspozycję art. 58 § 1 pkt 3) P.p.s.a. i skargę odrzucić.

Dla tej oceny nie mają znaczenia argumenty podnoszone w zażaleniu, bowiem badanie tych okoliczności przez sąd może nastąpić w wyniku złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.