Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 lipca 2010 r. K. C. reprezentowany przez pełnomocnika – r. pr. A. W. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Przewodniczącemu Obwodowej Komisji Wyborczej nr [...] w Warszawie za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia 13 lipca 2010 r. na bezczynność Przewodniczącego Obwodowej Komisji Wyborczej nr [...] w Warszawie w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia 20 czerwca 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
Zarządzeniem z dnia 16 sierpnia 2010 r. sygn. akt II SO/Wa 64/10 pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych wniosku, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia wniosku, poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed WSA w Warszawie.
Postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek o wymierzeniu grzywny i zwrócił wpis. Jak wskazał Sąd przesyłka zawierająca wezwanie Sądu z dnia 24 sierpnia 2010 r. sygn. akt II SO/Wa 64/10 do usunięcia braków formalnych wniosku została prawidłowo doręczona w dniu 9 września 2010 r. Pełnomocnik skarżącego pismem złożonym osobiście w dniu 4 października 2010 r., przekazał pełnomocnictwo do reprezentowania K. C. w przedmiotowej sprawie. Zestawiając jednak datę doręczenia wezwania Sądu, z data złożenia pełnomocnictwa Sąd stwierdził, że wykonanie wezwania Sądu nastąpiło z uchybieniem zakreślonego terminu, co obliguje Sąd do odrzucenia wniosku z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych wniosku (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie podnosząc, że wniosek nie zawierał żadnych braków formalnych. Pełnomocnik skarżącego złożył bowiem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pełnomocnictwo do reprezentowania go wraz z wnioskiem o zobowiązanie do rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Wprawdzie – jak wynika z akt sprawy - zaskarżony podmiot nie przekazał tego wniosku do WSA ale negatywne konsekwencje tego naruszenia prawa nie powinny dotykać skarżącego. Skoro ustawodawca narzucił przymus składania wniosku za pośrednictwem zaskarżonego podmiotu, to należy przyjąć, że działając zgodnie z prawem skarżący w chwili składania wniosku Przewodniczącemu OKW nr [...] doręczył ten wniosek Sądowi w jedyny dopuszczalny prawem sposób.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest oparte na usprawiedliwionych podstawach.
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Mając powyższy przepis na uwadze należ wskazać, że gdy pierwsza czynność w postępowaniu sądowoadministracyjnym polega na złożeniu skargi, wówczas należy do niej dołączyć pełnomocnictwo lub jego odpis.
Sytuacja powyższa miała miejsce w niniejszej sprawie. Pierwszą czynnością skarżącego działającego przez pełnomocnika było bowiem złożenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi z dnia 13 lipca 2010 r. na bezczynność Przewodniczącego Obwodowej Komisji Wyborczej nr [...] w Warszawie za pośrednictwem tegoż organu. Jak wynika z treści skargi dołączono do niej trzy załączniki: pełnomocnictwo, kopię dowodu wniesienia opłaty sądowej oraz kopię dowodu wniesienia opłaty skarbowej za pełnomocnictwo. Powyższe potwierdza adnotacja na skardze z dnia 14 lipca 2010 r. potwierdzająca dołączenie trzech załączników oraz znajdująca się aktach sprawy (k-28) kopia dowodu opłaty skarbowej za pełnomocnictwo z dnia 12 lipca 2010 r. Z powyższego wynika, że do skargi załączono dokument pełnomocnictwa wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej zgodnie z powołanym wyżej art. 37 § 1 p.p.s.a.
W takim stanie sprawy wnoszący zażalenie ma rację podnosząc, że nie powinny go obciążać zaniechania organu polegające na braku przy przekazaniu do Sądu przedmiotowej skargi dołączenia do niej również załączników czyli dokumentu pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w pierwszej kolejności powinien zatem zwrócić się do organu o przekazanie dokumentu pełnomocnictwa a gdyby organ nie mógł uczynić zadość temu wezwaniu zwrócić się do pełnomocnika skarżącego o przedstawienie kopii pełnomocnictwa ale bez zastrzeżenia rygoru odrzucenia wniosku o wymierzenie grzywny. Skoro zatem pełnomocnik skarżącego złożył w dniu 4 października 2010 r. do akt sprawy dokument pełnomocnictwa to nie było podstaw do uznania, że pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych. Zastosowanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 49 § 2 p.p.s.a. było zbyt formalistycznie i nie uwzględniające faktu, że pełnomocnictwo choć nie przekazane przez organ to zostało dołączone przy pierwszej czynności procesowej jaką było wniesienie skargi na bezczynność organu. W takiej sytuacji zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu jako wadliwe.
Mając powyższe na uwadze Sąd na zasadzie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił jak w sentencji