Postanowienie NSA z 10 lutego 2017 r., I OZ 228/17

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 10 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.S. na zarządzenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 lutego 2016 r. sygn. akt III SA/Kr 1626/15 o pozostawieniu bez rozpoznania pisma Z.S. z dnia 19 grudnia 2015 r.

Sprawa

w sprawie ze skargi Z.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 4 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podania postanawia oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Borowiec przewodniczący

Uzasadnienie

Z.S. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w niniejszej sprawie uczynił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 4 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podania.

Następnie, powołując się na sygnaturę akt niniejszej sprawy, Z.S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie datowane na dzień 19 grudnia 2015 r. pismo zatytułowane: "Skarga na decyzję SKO [...] z dnia 10.12.2015 r. doręczoną mi 19.12.2015 utrzymującą w mocy decyzję mops [...] o niepłaceniu za pogrzeb (...)".

Wobec powyższego, w wykonaniu zarządzenia sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, pismem z dnia 20 stycznia 2016 r. wezwano skarżącego, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia jego pisma bez rozpoznania, do sprecyzowania charakteru procesowego w/w pisma, jednocześnie informując, iż niniejsza sprawa dotyczy jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 4 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podania.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący nadesłał do Sądu pismo z dnia 1 lutego 2016 r., w którym w żaden sposób nie ustosunkował się do wezwania Sądu.

Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem z dnia 17 lutego 2016 r. sygn. akt III SA/Kr 1626/15 pozostawił bez rozpoznania pismo Z.S. z dnia 19 grudnia 2015 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, iż skarżący nie wyjaśnił, w jakim celu nadesłał do Sądu pismo z dnia 19 grudnia 2015 r., zatem nie został usunięty jego brak formalny, który uniemożliwia nadanie pismu prawidłowego biegu.

Powyższe zarządzenie sędziego Z.S. uczynił przedmiotem zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażając niezadowolenie z zajętego w nim stanowiska.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej w skrócie "P.p.s.a."), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 P.p.s.a).

Wskazać należy, iż powołane przepisy znajdują zastosowanie tylko w przypadku takich braków, które uniemożliwiają nadanie pismu strony prawidłowego biegu, tj. wywołania przez pisma procesowego właściwych skutków procesowych zarówno w stosunku do sądu, jak i pozostałych podmiotów uczestniczących w postępowaniu.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, bowiem skarżący nie sprecyzował w żaden sposób swoich żądań, co spowodowało, iż jego pismu z dnia 19 grudnia 2015 r. nie można było nadać dalszego biegu. Mając na uwadze okoliczności sprawy, stwierdzić należy, iż w niniejszym przypadku prawidłowo zastosowano w/w przepisy i pozostawiono pismo Z.S. bez rozpoznania. Sąd nie może bowiem domniemywać intencji skarżącego i w przypadku braku możliwości odczytania treści pisma, jak i pisma stanowiącego odpowiedź na wezwanie Sądu, decydować za stronę, jakie było jej żądanie. Skoro pisma Z.S. nie przedstawiają jego jednoznacznych intencji i wniosków, to uniemożliwia to podjęcie przez Sąd czynności wynikających z ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i dalsze prowadzenie postępowania. Niewykonanie przez skarżącego wezwania Sądu z dnia 20 stycznia 2016 r., a w konsekwencji nieusunięcie braków formalnych pisma z dnia 19 grudnia 2015 r., stanowiło zatem obligatoryjną podstawę do pozostawienia go bez rozpoznania.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 z związku z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.