Postanowienie NSA z 8 kwietnia 2008 r., I OZ 229/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 8 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. A. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 stycznia 2008 r., sygn. akt III SA/Kr 993/07 wzywające do uiszczenia wpisu od skargi W. A. na decyzję Starosty Powiatowego w N. T. z dnia [...], nr: [...] w przedmiocie opłaty za wydanie karty pojazdu samochodowego postanawia uchylić zaskarżone zarządzenie

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Borowiec przewodniczący

Uzasadnienie

Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem z dnia 4 stycznia 2008 r., sygn. akt III SA/Kr 994/07, na podstawie na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) oraz stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) wezwał W. A. do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Starosty Powiatowego w N. T. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie opłaty za wydanie karty pojazdu samochodowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

W. A. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe zarządzenie. Wskazał, że nie powinien ponosić kosztów postępowania, w sytuacji, gdy jego skarga jest zasadna, "czego dowodzą kolejne sprawy sądowe wygrywane przez osoby prywatne, które odzyskują bezprawnie pobrane opłaty za karty pojazdu".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie jest zasadne i podlega uwzględnieniu, chociaż z innych przyczyn niż to zostało w nim przedstawione.

W przedmiotowej sprawie skarga dotyczy decyzji Starosty Powiatowego w N. T. z dnia [...]. Fakt ten w sposób oczywisty przemawia za odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej. Zgodnie z art. 52 § 1 P.p.ps.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Z przepisu tego wynika, że przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być tylko decyzja w drugiej a nie w pierwszej instancji. Zaskarżona decyzja Starosty Powiatowego w N. T. jest decyzją pierwszoinstancyjną, która nie może być przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Nadto należy wskazać, że zgodnie z art. 222 p.p.s.a., nie wymaga się opłaty od pisma, jeżeli już z jego treści wynika, że podlega ono odrzuceniu.

W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 198 i art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.