Uzasadnienie
Skarżąca Z. C. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości.
W dniu 15 stycznia 2021 r. doręczono skarżącej wezwanie do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do złożenia 10 odpisów skargi - wszystko w terminie 7 dno pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżąca uiściła wpis, nie uzupełniła natomiast braku formalnego skargi (nie złożyła jej odpisów).
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę i zwrócił skarżącej cały uiszczony od niej wpis, powołując się na treść art. 49 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., póz. 2325, dalej, jako: P.p.s.a.).
Na powyższe postanowienie skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika złożyła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W zażaleniu podniesiono, iż prawdopodobnie, w toku wykonywania wezwania do usunięcia braków formalnych skargi i wezwania do dokonania opłaty od skargi popełniono omyłkę umieszczając w kopercie jedynie wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, który skarżąca uiściła. Co prawda skarżąca jest osoba starszą (83 lata) i mogłaby przeoczyć jakieś dodatkowe pismo jednakże z samego pisma przewodniego przesłanego przez Sąd I instancji wraz z pouczeniem wynika, iż skarżąca została wezwana jedynie do uiszczenia wpisu od skargi. W tej sprawie istnieją więc wątpliwości, co do tego czy skarżąca faktycznie otrzymała wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, a zatem należy uchylić zaskarżone postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że dopuszczalne jest przesyłanie w jednej przesyłce listowej kilku pism sądowych, jednak w momencie odbioru winny one być traktowane indywidualnie (por. post. SN z dnia 20 kwietnia 2000 r., I CZ 38/00, Biul. SN 2000, nr 5, poz. 15). Dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru ta okoliczność wynikała. Adresat przesyłki lub inne osoby upoważnione do odbioru przesyłek potwierdzają odbiór przesyłki, zgodnie z opisaną jej zawartością, składając czytelny podpis i umieszczając datę otrzymania przesyłki, a listonosz wpisuje datę doręczenia przesyłki, imię i nazwisko odbierającego i sposób doręczenia. Wypełniony prawidłowo pocztowy dowód doręczenia pisma sądowego, stanowi dokument urzędowy, potwierdzający datę doręczenia wskazanych w nim pism. Dokument taki korzysta z domniemania zgodności z prawdą, a do obalenia wskazanego domniemania nie jest wystarczające samo oświadczenie, że wewnątrz koperty brak było wezwania do uzupełnienia braku formalnego.
W niniejszej sprawie, jak wynika z adnotacji znajdującej się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, sporna przesyłka zawierała wezwanie do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do nadesłania 10 odpisów skargi. Potwierdza to również układ pism w aktach sądowych, które prowadzi się w taki sposób, że zamieszcza się w nich pisma, w tym wezwania, które są wysyłane do stron postępowania. W aktach tej sprawy na karcie 16 znajduje się pismo "Doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu", a na karcie 17 pismo "Wezwanie", które obejmuje wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie 10 egzemplarzy odpisów skargi potwierdzonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych.
Z kolei na zwrotnym potwierdzeniu odbioru skarżąca poświadczyła odbiór korespondencji zawierającej oprócz wezwania do uiszczenia wpisu, także wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Z uwagi na powyższe twierdzenia skarżącej, jakoby przesyłka nie zawierała wezwania do nadesłania odpisów skargi, nie można było uznać za wiarygodne.
W okolicznościach sprawy nie ma wątpliwości, że brak formalny skargi wystąpił i powinien stosownie do wezwania zostać uzupełniony w terminie. Skarżąca z niewyjaśnionych powodów nie zastosowała się do doręczonego jej skutecznie wezwania, czego konsekwencją było prawidłowe odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. przez Sąd I instancji.
Jednocześnie zauważyć należy, iż w sprawie pozostaje dotychczas nierozpoznany wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, w którym podniesiono analogiczną argumentację jak w zażaleniu będącym przedmiotem rozpoznania w tej sprawie. Tym samym stanowisko skarżącej będzie podlegało jeszcze ocenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w kontekście wystąpienia przesłanki z art. 87 § 2 P.p.s.a., choć należy wskazać, że zażalenie i wniosek o przywrócenie terminu stanowią dwa wykluczające się wzajemnie środki procesowe.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.