Postanowienie NSA z 21 marca 2019 r., I OZ 236/19

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 21 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 155/18 o odrzuceniu skargi kasacyjnej T. K.

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 września 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 155/18

Skład

Sędzia NSA Jolanta Rudnicka przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty specjalnej postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Wa 155/18 odrzucił skargę kasacyjną T. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 września 2018 r. w sprawie ze skargi T. K. (dalej powoływanego jako skarżący) na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty specjalnej.

W uzasadnieniu Sąd I instancji powołał treść art. 177 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm.; dalej powoływanej jako p.p.s.a.) i stwierdził, że zawiadomienie Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczeniu adw. K. M. pełnomocnikiem z urzędu, zostało odebrane przez nią w dniu 21 listopada 2018 r. Mając na uwadze, że skarga kasacyjna wniesiona została w dniu 3 stycznia 2019 r., zaś ostatni dzień terminu do jej wniesienia upływał w dniu 21 grudnia 2018 r. Sąd I instancji uznał, że została złożona po upływie ustawowego terminu i jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika wyznaczonego z urzędu, domagając się jego uchylenia w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił:

1. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, że skarga kasacyjna została złożona po terminie, podczas gdy faktycznie pełnomocnik skarżącego otrzymał wyrok wraz z uzasadnieniem dopiero w dniu 10 grudnia 2018 r., a w dniu 21 listopada 2018 r. doręczono mu tylko i wyłącznie zawiadomienie Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczeniu skarżącemu pełnomocnika z urzędu nie zawierające nawet odpisu samego wyroku;
2. naruszenie art. 177 § 1 w zw. z art. 177 § 3 p.p.s.a. poprzez ich niezastosowanie w niniejszej sprawie, podczas gdy z treści art. 177 § 3 p.p.s.a. wynika wprost, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie zaś do art. 177 § 3 p.p.s.a. w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

Podkreślić należy, że pełnomocnika o jego wyznaczeniu zawiadamia właściwa rada w terminie czternastu dni od dnia doręczenia postanowienia o przyznaniu prawa pomocy w postaci ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, zawiadamiając o tym niezwłocznie pełnomocnika oraz sąd. W przypadku gdy pełnomocnik został ustanowiony po wydaniu orzeczenia od którego przysługuje skarga kasacyjna, z uwagi na regulację zawartą w art. 177 § 1 i 3 p.p.s.a., właściwa rada ma obowiązek poinformować sąd o dacie zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, o czym stanowi art. 253 § 2 p.p.s.a. Od tej daty biegnie bowiem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej.

Z akt sprawy wynika, że odpis wyroku z dnia 20 września 2018 r. wraz z uzasadnieniem doręczony został skarżącemu na jego wniosek w dniu 9 października 2018 r. W wyniku nadesłania przez skarżącego wypełnionego formularza PPF w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej, postanowieniem referendarza sądowego z dnia 7 listopada 2018 r. zostało mu przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Pismem z dnia 7 listopada 2018 r. Sąd zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie o wyznaczenie dla skarżącego adwokata z urzędu. Następnie pismem z dnia 13 listopada 2018 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała Sąd o wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu, zaś kolejnym pismem z dnia 30 listopada 2018 r. poinformowała, że zawiadomienie o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu zostało odebrane przez pełnomocnika w dniu 21 listopada 2018 r. Skarga kasacyjna została natomiast złożona przez pełnomocnika skarżącego w dniu 3 stycznia 2019 r.

Tym samym w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę kasacyjną jako wniesioną po upływie ustawowego terminu. Z akt sądowych jednoznacznie bowiem wynika, że adwokat odebrała pismo Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie informujące o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem w dniu 21 listopada 2018 r., zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 21 grudnia 2018 r. Nie można zatem zgodzić się z argumentacją pełnomocnika podniesioną w zażaleniu, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegł od dnia 10 grudnia 2018 r., tj. od dnia w którym doręczono pełnomocnikowi odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. Na marginesie zauważyć wypada, że pełnomocnik otrzymała powyższy odpis w terminie, który umożliwiał jej sporządzenie i skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej. Co więcej odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został skarżącemu na jego wniosek w dniu 9 października 2018 r., zatem pełnomocnik miał możliwość zapoznania się z jego treścią.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.