Postanowienie NSA z 13 kwietnia 2012 r., I OZ 237/12

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 13 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 stycznia 2012 r., sygn. akt III SAB/Wr 17/11 odrzucające zażalenie na postanowienie z dnia 13 grudnia 2011 r. o odmowie uzupełnienia postanowienia

Sprawa

w sprawie ze skargi Z. R. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie nieprzekazania odwołania postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Ewa Dzbeńska przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2011 r. sygn. akt III SAB/Wr 17/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie Z. R. na postanowienie tego Sądu z dnia 13 grudnia 2011 r. o odmowie uzupełnienia postanowienia z dnia 14 listopada 2011 r.

W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż analiza przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prowadzi do wniosku, że ustawa ta nie przewiduje możliwości samodzielnego zaskarżenia rozstrzygnięcia w przedmiocie odmowy uzupełnienia orzeczenia.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Z. R., wyrażając swoje niezadowolenie z rozstrzygnięcia Sądu I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;

2. wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
3. zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;
4. odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
5. sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
6. oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
7. odrzucenie skargi kasacyjnej;
8. odrzucenie zażalenia;
9. zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
10. ukaranie grzywną.

Żaden z powyższych punktów nie wskazuje, że przedmiotem zażalenie może być postanowienie o odmowie uzupełnienia postanowienia. Również inne przepisy nie przewidują możliwości złożenia takiego zażalenia.

W świetle powyższego należy uznać, że postanowienie Sądu I instancji jest zgodne z prawem.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.