Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 listopada 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 807/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 4 marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku opiekuńczego.
Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że pismem z dnia 27 października 2014 r. (data stempla pocztowego) D. S. złożyła wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 807/14, o ile takowy zapadł. Rozprawa w niniejszej sprawie odbyła się w dniu 23 października 2014 r. Ogłoszenie wyroku zostało odroczone i wyznaczone na dzień 30 października 2014 r. o godz. 14.30.
Sąd I instancji wskazał, iż zgodnie z art. 141 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: P.p.s.a., uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo podpisania sentencji wyroku podpisanego na posiedzeniu niejawnym. W sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku.
Następnie Sąd I instancji stwierdził, że siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku należy w okolicznościach niniejszej sprawy liczyć od daty ogłoszenia wyroku. Mając na uwadze powyższe, wniosek skarżącej o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sąd uznał za przedwczesny, w rozumieniu art. 141 P.p.s.a. i na podstawie art. 141 § 3 P.p.s.a. odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku.
Zażalenie na powyższe postanowienia złożyła D. S..
W motywach zażalenia podniosła, iż z zawiadomienia Sądu dowiedziała się, że rozprawa odbędzie się w dniu 23 października 2014 r., natomiast o tym, że ogłoszenie orzeczenia zostało odroczone nie została powiadomiona. Podkreśliła, iż w przekonaniu, że wyrok zapadł w dniu rozprawy tj. dnia 23 października 2014 r., skierowała wniosek o jego uzasadnienie, a więc w ocenie skarżącej, wniosek został złożony zgodnie z przepisami.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy podzielić stanowisko Sądu I instancji dotyczące wykładni przepisu art. 141 § 1 i 2 P.p.s.a. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku zgłoszony przed jego ogłoszeniem należy bowiem uznać za przedwczesny. W przypadku bowiem zaistnienia okoliczności określonych w § 1 powołanego wyżej przepisu uzasadnienie wyroku sporządzane jest i doręczane stronie z urzędu bez konieczności składania stosownego wniosku. Z kolei § 2 wspomnianego przepisu wskazuje wyraźny termin do złożenia wniosku liczony "od dnia ogłoszenia wyroku". Tak więc, a contrario przed dniem ogłoszenia wyroku taki wniosek nie może zostać złożony, a tym samym uwzględniony.
Z protokołu rozprawy z dnia 23 października 2014 r. wynika, iż Sąd I instancji w dniu tym zamknął rozprawę i postanowił odroczyć termin ogłoszenia orzeczenia na dzień 30 października 2014 r. Ogłoszenie wyroku odbyło się w dniu 30 października 2014 r. Przepis art. 139 § 2 P.p.s.a. stanowi, że ogłoszenie wyroku następuje choćby strona nie była obecna na rozprawie. Ust. 1 tego przepisu zezwala sądowi na odroczenie ogłoszenia wyroku na czas do czternastu dni.
Odroczenie ogłoszenia wyroku następuje w drodze postanowienia, w którym Sąd powinien wyznaczyć termin ogłoszenia wyroku. Postanowienie to powinno być ogłoszone niezwłocznie po zamknięciu rozprawy. Jest to nic innego, jak określony, odrębny sposób zawiadomienia o terminie publikacji orzeczenia. Jest to zawiadomienie wystarczające bez względu na to, czy strona była, czy też nie była na niej obecna - pod warunkiem oczywiście, że strona była należycie zawiadomiona o rozprawie (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 1968, sygn. akt III CZP 62/68, OSNC 1969/3/41, podjętą na tle analogicznie brzmiących uregulowań postępowania cywilnego).
Sąd I instancji nie miał więc obowiązku zawiadomienia skarżącej o nowym terminie publikacji wyroku, wynika to z treści art. 139 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym Sąd w postanowieniu o odroczeniu ogłoszenia wyroku winien wyznaczyć termin i ogłosić go niezwłocznie po zamknięciu rozprawy. Art. 139 § 1 P.p.s.a. wyłącza bowiem w tym zakresie zastosowanie art. 91 § 2 ustanawiając własny, odrębny sposób zawiadomienia o terminie publikacji orzeczenia. Przewiduje bowiem, iż w postanowieniu o odroczeniu terminu ogłoszenia wyroku sąd powinien wyznaczyć ten termin i ogłosić go niezwłocznie po zamknięciu rozprawy. Jest to zawiadomienie wystarczające, bez względu na to, czy strona była obecna na rozprawie, jeżeli o terminie rozprawy została prawidłowo zawiadomiona (por. wyrok NSA sygn. akt I FZ 398/05).
W niniejszej sprawie skarżąca została prawidłowo powiadomiona o terminie rozprawy z dnia 23 października 2014 r., ponadto skoro z protokołu wynika, że Sąd odroczył termin ogłoszenia wyroku na dzień 30 października 2014 r. to strona mogła o tym, jakie zapadło orzeczenie i o ewentualnych skutkach prawnych, dowiedzieć się np. telefonicznie, czego skarżąca jednak nie uczyniła. Należy również wskazać, iż w doręczonym zawiadomieniu o rozprawie wskazano m.in., że niestawiennictwo stron nie wstrzymuje rozpoznania sprawy (pkt 1), oraz, iż uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. Złożenie wniosku po upływie terminu jest czynnością bezskuteczną (pkt 3).
Mając powyższe na uwadze należało uznać, że w przedmiotowej sprawie wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku zgłoszony przed jego ogłoszeniem jest przedwczesny (art. 141 par. 1 i 2 P.p.s.a.), a zatem Sąd I instancji prawidłowo odmówił skarżącej sporządzenia uzasadnienia wyroku jako zgłoszonemu przed wydaniem w sprawie wyroku.
Na marginesie dodać należy, że w razie uchybienia - bez swojej winy - terminowi do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, stronie przysługuje uprawnienie do zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia stosownego wniosku (art. 86 P.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w zw. z 197 §2 P.p.s.a.