Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek A.S. o wyłączenie od rozpoznawania jego sprawy sędziego WSA Marioli Kowalskiej. W uzasadnieniu podniesiono, iż zarządzeniem z dnia 17 stycznia 2012 r. skarżący wezwany został do uzupełnienia braków wniosku o wyłączenie sędziego, poprzez podanie przyczyn uzasadniających wyłączenie, powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie przyczyn wyłączenia. Zarządzenie to doręczone zostało stronie w dniu 1 lutego 2012 r. Skarżący braków tych w zakreślonym, siedmiodniowym terminie nie uzupełnił, co powodowało, zdaniem Sądu, konieczność pozostawienia wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.".
Zażalenie na to zarządzenie wniósł A.S., ponownie domagając się wyłączenia sędziego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
Jak podkreślił to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wniosek o wyłączenie sędziego musi w sposób precyzyjny i nie budzący wątpliwości określać przyczyny wyłączenia. W przedmiotowej sprawie wniosek A.S. nie odpowiadał wskazanym powyżej wymogom, skarżący wezwany został więc do uzupełnienia jego braków w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia jego pisma bez rozpoznania. Wezwanie to doręczone było skarżącemu w dniu 1 lutego 2012 r., jednakże w zakreślonym terminie strona nie uzupełniła braków formalnych wniosku. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił przedmiotowy wniosek bez rozpoznania, zaś wydane w tym zakresie zarządzenie uznać należy za zgodne z prawem.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.