Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę kasacyjną Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta B. – B. i Gminy B. - B. od wyroku tego Sądu z dnia 21 maja 2015 r.
W jego uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, iż złożona w sprawie skarga kasacyjna dotknięta była brakiem formalnym. Zatem w wykonaniu zarządzenia z dnia 22 lipca 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżących kasacyjnie do jego usunięcia poprzez złożenie 96 egzemplarzy odpisów skargi kasacyjnej, poświadczonych za zgodność z oryginałem – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi skarżących kasacyjnie w dniu 30 lipca 2015 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k-778 akt sądowych). Pismem z dnia 31 lipca 2015 r. Zastępca Prezydenta Miasta B. – B. zwrócił się do Sądu o przedłużenie terminu do 18 sierpnia 2015 r. z uwagi na urlop pełnomocnika. Przy piśmie z dnia 17 sierpnia 2015 r. nadesłano brakujące odpisy skargi kasacyjnej. Z uwagi na usunięcie braku formalnego skargi kasacyjnej po terminie (który upłynął w dniu 6 sierpnia 2015 r.), Sąd I instancji odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: P.p.s.a.
Zażalenie na to postanowienie wnieśli Skarb Państwa – Prezydent Miasta B. – B. i Gmina B. - B. Zaskarżając je w całości zarzucono naruszenie art. 178 w zw. z art. 47 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 28 K.p.a. poprzez odrzucenie skargi kasacyjnej na skutek nieuzupełnienia braków formalnych, za które Sąd uznał nienadesłanie w terminie 96 odpisów skargi kasacyjnej dla pozostałych uczestników postępowania, pomimo że zgodnie z zapadłym w sprawie wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2014 r., sygn. akt I OSK 2923/13, nie mają oni przymiotu strony w niniejszym postępowaniu w rozumieniu art. 28 K.p.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika. Przepis art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi zaś, iż w wypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym w stosunku do art. 49 § 1 P.p.s.a. jest art. 178 P.p.s.a., który w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej nakazuje sądowi jej odrzucenie.
Należy wskazać, że problem braku formalnego w postaci nieprzedłożenia odpisów wnoszonych do sądów administracyjnych pism procesowych był przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (ONSAiWSA z 2014 r., nr 3, poz. 39), w której – koncentrując się na braku przedłożenia odpisów skargi w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym – stwierdzono, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd". Wskazana uchwała w swojej sentencji zawiera wykładnię art. 49 § 1 i art. 47 § 1 P.p.s.a., znajdującą zastosowanie także w rozpoznawanej sprawie, w myśl której nieprzedłożenie wymaganych przez art. 47 § 1 P.p.s.a. odpisów wniesionego pisma (m.in. skargi kasacyjnej) jest brakiem istotnym, tj. takim, który uniemożliwia nadanie danemu pismu dalszego prawidłowego biegu (p. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt II FZ 1988/14, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępna pod adresem https://cbois.nsa.gov.pl/).
W niniejszej sprawie pismem z dnia 24 lipca 2015 r. (k-771 akt sądowych) wezwano pełnomocnika skarżących do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej z dnia 13 lipca 2015 r. w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia, przez złożenie 96 egzemplarzy odpisów skargi kasacyjnej poświadczonych za zgodność z oryginałem. Pełnomocnik skarżących odebrał w/w pismo w dniu 30 lipca 2015 r. (potwierdzenie odbioru k-778), w związku z powyższym należało uznać, że termin do dokonania powyższej czynności upłynął w dniu 6 sierpnia 2015 r. Biorąc zatem pod uwagę, iż we wskazanym terminie pełnomocnik stron nie nadesłał wymaganych odpisów skargi kasacyjnej, Sąd I instancji zasadnie ją odrzucił.
Jak już wskazał Sąd meriti w zaskarżonym postanowieniu termin określony w art. 49 § 1 P.p.s.a. jest terminem, którego sąd nie może przedłużyć. W przypadku późniejszego uzupełnienia braków formalnych strona może (jeżeli naruszenie terminu nastąpiło nie z jej winy) złożyć wniosek o przywrócenie terminu. Jednakże wniosek taki można złożyć dopiero po upływie określonego terminu. Zatem pismo pełnomocnika skarżących z dnia 31 lipca 2015 r. nie mogło wskazanego terminu ani przedłużyć ani też nie mogło zostać uznane za wniosek o przywrócenie terminu, gdyż zostało ono nadane jeszcze w trakcie biegu terminu do uzupełniania braków formalnych.
Dla niniejszej sprawy bez znaczenia pozostaje kwestia rozstrzygnięcia merytorycznego zawartego we wskazanym w zażaleniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. Na obecnym etapie sprawy badana jest kwestia braku formalnego skargi kasacyjnej, którym jest brak nadesłania jej odpisów w wyznaczonym przez Sąd I instancji terminie, a nie kwestie merytoryczne dotyczące przymiotu strony przez pozostałych uczestników postępowania. Liczba odpisów skargi kasacyjnej jest zależna od liczby podmiotów uczestniczących w danym postępowaniu. Przymiot strony postępowania ustalany jest na podstawie interesu prawnego służącego w konkretnym postępowaniu administracyjnym. Zapadły w niniejszym postępowaniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, uchylający poprzedni wyrok Sądu I instancji i przekazujący sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania, dotyczył interesu prawnego R. S. Nie można zatem uznać, że odnosi się on również do pozostałych, występujących w niniejszym postępowaniu stron, mających status właścicieli nieruchomości objętych zaskarżoną decyzją.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
----------------------- 2