Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 maja 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie nieważności postanowienia w sprawie uzgodnienia projektu podziału działki.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 6 kwietnia 2021 r., wezwano skarżącą do uzupełnia braków formalnych skargi poprzez złożenie odpisu skargi wraz załącznikami oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W wezwaniu wyznaczono skarżącej termin wykonania 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłkę zawierającą powyższe wezwania skarżąca odebrała w dniu 13 kwietnia 2021 r., zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi oraz uiszczenia wpisu upłynął z dniem 20 kwietnia 2021 r. Do dnia wydania postanowienia braki formalne skargi nie zostały uzupełnione – nie został nadesłany odpis skargi wraz z załącznikami, co uzasadniało jej odrzucenie.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła Wspólnota Mieszkaniowa [...] w [...], wnosząc o jego uchylenie.
W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że argumentacja Sądu jest błędna, ponieważ skarżąca przesłała w jednej kopercie (zaznaczając na niej dwie sygn. akt, tj. II SA/Gd 207/21 i niniejszej IISA/Gd 206/21) dwa pisma przewodnie do tych spraw, dołączając jednocześnie odpisy skarg wniesione w obu sprawach oraz dowód uiszczenia uzupełniającego wpisu w wysokości 100 zł. Niezależnie od tego, skarżąca wskazała, iż w wymaganym terminie przesłała odpis skargi oraz dowód uiszczenia wpisu uzupełniającego poprzez elektroniczną skrzynkę podawczą.
Wskazano ponadto, że żądanie usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie jej odpisu wraz z załącznikami nie mogło dotyczyć niniejszej sprawy, w której wniesiono skargę pozbawioną załączników.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne, choć zaskarżone postanowienie zawiera częściowo błędne uzasadnienie.
Przede wszystkim, uszło uwadze Sądu, iż w aktach sprawy (k.
40) znajduje się pismo przewodnie skarżącej z dnia 16 kwietnia 2021 r. informujące, iż w odpowiedzi na wezwanie, strona przesyła podpisaną skargę oraz potwierdzenie przelewu na uzupełnienie wpisu sądowego. Powyższe potwierdza również zapis na prezentacie Sądu znajdującej się na rzeczonym piśmie, który wymienia jako załączniki dowód wpłaty i odpis skargi. Potwierdzenie przelewu wpisu uzupełniającego znajduje się na k.41 akt. W zarządzeniu o przedstawieniu sprawy sędziemu sprawozdawcy z dnia 11 maja 2021 r. Przewodniczący Wydziału wskazuje natomiast, iż brak formalny skargi odnosi się jedynie do braku załączników dołączonych do skargi (k. 43). W związku z tym, twierdzenia Sądu I instancji, iż strona nie nadesłała odpisu skargi nie znajdują potwierdzenia w aktach sprawy. Przeczy temu również strona skarżącą w zażaleniu, podnosząc, iż przesłała w jednej kopercie korespondencję zawierającą odpisy skarg do dwóch spraw zainicjowanych przed WSA w Gdańsku opatrując pisma odpowiednimi sygnaturami.
Powyższe uchybienie Sądu nie mogło mieć jednak wpływu na wynik sprawy, bowiem okolicznością bezsporną jest, że strona w wymaganym terminie nie nadesłała odpisów załączników do skargi. Tymczasem z treści art. 57 § 1 p.p.s.a. wynika, iż skarga powinna odpowiadać wszelkim wymaganiom jakie muszą spełniać pisma w postępowaniu sądowym, a zatem winna spełniać wszystkie warunki formalne, które wymienia w sposób wyczerpujący przepis art. 46 p.p.s.a. Oprócz wymagań wskazanych w tym przepisie, przepis art. 47 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi wątpliwości, że na równi z wymogami pisma o których mowa w art. 46 p.p.s.a. należy traktować wymogi z art. 47 p.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, s. 236-237).
Przyjmując więc nawet, że skarżąca nadesłała wymagany odpis skargi, to uznać należy, że zarządzenie o wezwaniu do uzupełniania braków formalnych skargi wykonała jedynie częściowo – przedłożyła odpis skargi, nie dołączając załącznika. Zatem zaistniała okoliczność uniemożliwiająca nadanie skardze dalszego biegu, co uzasadniało jej odrzucenie stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a Powyższe stanowisko jest zgodne z poglądem wyrażonym w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, który przyjął, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.
Nie można natomiast zgodzić się z twierdzeniami skarżącej, iż wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie zawierała załączników. Jak wynika bowiem z akt sprawy, do skargi strona skarżąca oprócz kserokopii uchwał Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] dotyczących wyboru Zarządu Wspólnoty dołączyła również oryginał decyzji SKO w [...] z dnia [...] listopada 2020 r., nr [...]. W związku z powyższym wezwanie o nadesłanie odpisu skargi wraz z załącznikami było prawidłowe.
Odnosząc się natomiast do argumentów zażalenia co do uzupełnienia braków formalnych skargi drogą elektroniczną, wyjaśnić należy, iż składając skargę w formie papierowej, skarżąca została wezwana do nadesłania jej odpisów wraz z załącznikami w trybie art. 47 § 1 i 2 p.p.s.a., co obligowało skarżącą do nadesłania żądanych odpisów zgodnie z treścią tego przepisu. Nadesłane w dniu 16 kwietnia 2021 r. za pośrednictwem platformy ePUAP załączniki tych wymogów nie spełniały.
Odnośnie zaś kwoty zwróconego w pkt 2 sentencji postanowienia wpisu sądowego w wysokości 100 zł, wskazać należy, że w aktach sprawy znajdują się dowody wpłat potwierdzające, iż strona skarżąca przed wydaniem zaskarżonego postanowienia uiściła wpis sądowy w wymaganej wysokości 200 zł (dowody wpłaty k. 16 i k. 26). W związku z powyższym Sąd I instancji orzeknie o zwrocie skarżącej pozostałej części wpisu w kwocie 100 zł, stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.