Postanowienie NSA z 10 kwietnia 2008 r., I OZ 244/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 10 kwietnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 grudnia 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 2051/07 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Wojewody M. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość postanawia umorzyć postępowanie zażaleniowe.

Skład

Sędzia NSA Marek Stojanowski przewodniczący

Uzasadnienie

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 grudnia 2007 r. wezwano J. S. do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 491 zł od skargi na decyzję Wojewody M. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Na to zarządzenie J. S. złożył zażalenie, w którym wniósł o przydzielenie pomocy prawnej z urzędu i anulowanie wpisu.

Skarżący podniósł, że jest starym, schorowanym człowiekiem, wymagającym stałego leczenia i rehabilitacji, w związku z czym nie stać go na pokrycie kosztów wpisu.

W dniu 14 stycznia 2008 r., J. S. cofnął zażalenie, "z powodu możliwego przedłużenia sprawy", składając równocześnie wniosek PPF o przyznanie prawa pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Natomiast w myśl art. 193 powołanej powyżej ustawy, jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W tej sytuacji należy się odwołać do art. 60 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Sąd uznał za dopuszczalne cofnięcie zażalenia, choć w niniejszej sprawie oznacza to dla skarżącego konieczność uiszczenia wpisu, do którego został wezwany zarządzeniem z dnia 28 grudnia 2007 r., bowiem postanowieniem z dnia 26 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego), odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.

Jak stanowi art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skuteczne cofnięcie skargi skutkuje umorzeniem postępowania. Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie.

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i art. 60 w związku z art. 193 i 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.