Postanowienie NSA z 18 kwietnia 2012 r., I OZ 245/12

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 18 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 lutego 2012 r., sygn. akt IV SA/Wr 566/10 oddalające wniosek o wyłączenie sędziego

Sprawa

w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia (...) czerwca 2010 r., Nr (...) w przedmiocie pozbawienia statusu osoby bezrobotnej oraz pozbawienia prawa do zasiłku postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Irena Kamińska przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 13 lutego 2012 r., sygn. akt IV SA/Wr 566/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek S. K. o wyłączenie sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego od orzekania w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia (...) czerwca 2010 r., Nr (...) w przedmiocie pozbawienia statusu osoby bezrobotnej oraz pozbawienia prawa do zasiłku.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż pismem z dnia 5 sierpnia 2010 r. skarżący wniósł skargę na ww. decyzję Wojewody Dolnośląskiego. Pismem z dnia 27 września 2011 r. skarżący złożył wniosek o wyłączenie od rozpoznania niniejszej sprawy sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego "z podstawy art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. Zwanej dalej w skrócie jako: "p.p.s.a."), gdyż zaistniały wątpliwości tego rodzaju, że wywołują wątpliwości co do bezstronności sędziego".

Postanowieniem z dnia 17 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił wniosek o wyłączenie sędziego, wyjaśniając w uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia, że brak jest w sprawie podstaw do wyłączenia. Zażalenie skarżącego na opisane postanowienie Sądu zostało oddalone prez. Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienie NSA z dnia 7 grudnia 2011 r. I OZ 971/11).

Pismem z dnia 21 stycznia 2012 r. skarżący ponownie wniósł o wyłączenie Sędziego Tadeusza Kuczyńskiego od orzekania w sprawie, podnosząc w uzasadnieniu wniosku, że do rozpoznania wcześniej złożonego wniosku o jego wyłączenie, skład sędziowski losowano spośród innych sędziów tego samego Sądu (WSA we Wrocławiu), a nie spośród sędziów innego Sądu, co w ocenie strony powinno mieć miejsce.

W dniu 31 stycznia 2012 r. sędzia NSA Tadeusz Kuczyński złożył oświadczenie, z którego wynika, że w stosunku do jego osoby nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., które dawałyby podstawy do wyłączenia od rozpoznania niniejszej sprawy.

Wydając zaskarżone postanowienie Sąd pierwszej instancji wskazał, iż wbrew zarzutom wniosku o wyłączenie, skład sędziowski do orzekania w przedmiocie złożonego wniosku o wyłączenie sędziego, wyłoniono prawidłowo spośród sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu bowiem właściwym do orzekania w przedmiocie wniosku o wyłączenie sędziego jest Sąd, przed którym sprawa się toczy, z wyłączeniem jedynie sędziego, którego wniosek o wyłączenie dotyczy. W rozpoznawanej sprawie skład do rozpoznania wniosku wylosowano spośród sędziów WSA we Wrocławiu, wyłączając z losowania Sędziego Tadeusza Kuczyńskiego, o wyłączenie którego wnosił skarżący. Z akt sprawy wynika, że skarżący w istocie nie podał żadnych okoliczności świadczących o zachodzeniu po stronie tego sędziego jakichkolwiek podstaw do jego wyłączenia od udziału w sprawie. Okoliczności przedstawione przez skarżącego w pierwszym wniosku o wyłączenie sędziego Tadeusza Kuczyńskiego (z dnia 27 września 2011 r.) zostały poddane przez Sąd szczegółowej ocenie w postanowieniach z dnia 17 października 2011 r. i 7 grudnia 2011 r. Od daty zaś wydania tych orzeczeń, w sprawie nie zaistniały żadne nowe okoliczności powodujące konieczność wyłączenia Sędziego ze składu rozpoznającego sprawę.

Zażalenie na powyższe postanowienie w dniu 27 lutego 2012 r. wniósł S. K., w którym nie zgodził się z zapadłym rozstrzygnięciem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Wyczerpujący katalog przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy wymieniony został w art. 18 p.p.s.a. Natomiast art. 19 powołanej ustawy stanowi, że niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, wyłączenie sędziego następuje na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Zarówno instytucja wyłączenia sędziego z mocy prawa, jak i na wniosek strony -dając możliwość eliminowania przyczyn, które mogłyby skutkować wątpliwościami co do bezstronności i obiektywizmu konkretnego sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy - jest istotną gwarancją procesową. Wskazać jednak trzeba, że tylko obiektywnie zaistniałe i konkretnie sformułowane zastrzeżenia co do bezstronności sędziego przy rozstrzyganiu określonej sprawy - stanowić mogą prawem przewidzianą podstawę wniosku o wyłączeniu sędziego. Tym samym o dopuszczalnym wniosku o wyłączenie sędziego można mówić jedynie wówczas, gdy odnosi się on do osoby konkretnego sędziego i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich indywidualnych, odnoszących się do tego sędziego okoliczności, mogących wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Rozpatrywany wniosek takich warunków nie spełnia, ponieważ skarżący domaga się ponownie wyłączenia sędziego w sprawie, nie wskazując obiektywnych przyczyn świadczących o braku jego bezstronności. Należy podkreślić, że wniosek o wyłączenie sędziego w tej konkretnej sprawie został prawomocnie rozpoznany postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 971/11. W postanowieniu tym szczegółowo odniesiono się do wskazanych przez skarżącego argumentów, wskazano na znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie sędziego, z którego wynika, że nie zachodzą takie okoliczności, które budziłyby wątpliwości co do jego bezstronności i które uzasadniałyby wyłączenie go od rozpoznania sprawy. Od dnia rozpoznania pierwszego wniosku o wyłączenie sędziego nie zaszły nowe okoliczności wynikające ze stosunku osobistego pomiędzy sędzią, a skarżącym ani też nie zaistniały nowe okoliczności, dające podstawę do sformułowania uzasadnionych zastrzeżeń co do bezstronności sędziego przy rozstrzyganiu konkretnej sprawy. Należy również przywołać treść art. 170 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd związany jest prawomocnym orzeczeniem, które zostało przez niego wydane. Uchylenie lub zmiana prawomocnego orzeczenia możliwa jest jedynie w wypadku zmiany okoliczności sprawy i tylko wypadku, gdy wydane orzeczenie nie kończy postępowania w sprawie, co wynika z art. 165 powołanej ustawy. Postanowienie wydane w zakresie wniosku o wyłączenie sędziego jest właśnie takim orzeczeniem nie kończącym postępowania, zatem jego ewentualna zmiana mogłaby nastąpić tylko w wypadku zmiany okoliczności sprawy. Skoro ponownie złożony wniosek nie zawierał w swoim uzasadnieniu żadnych nowych okoliczności, które mogłyby uzasadniać zmianę prawomocnego orzeczenia, wydanego w tym przedmiocie, zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił jego uwzględnienia, zaś zaskarżone postanowienie, oddalające wniosek o wyłączenie sędziego uznać należy za wydane zgodnie z obowiązującym prawem.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 §2 p.p.s.a.