Postanowienie NSA z 19 marca 2019 r., I OZ 246/19

Sąd

P O S T A N O W I E N I E Dnia 19 marca 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 19 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 grudnia 2018 r. sygn. akt IV SA/Gl 1085/18 odrzucające sprzeciw P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zadłużenia z tytułu wypłaconego świadczenia z funduszu alimentacyjnego postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach

Skład

Sędzia NSA Maciej Dybowski przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2018 r. sygn. akt IV SA/Gl 1085/18 (dalej postanowienie z 12 grudnia 2018 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił sprzeciw P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zadłużenia z tytułu wypłaconego świadczenia z funduszu alimentacyjnego.

Sąd I instancji podniósł, że decyzją z [...] października 2018 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] października 2018 r.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, uchyliło decyzję Prezydenta Miasta [...] z [...] czerwca 2018 r. nr [...]odmawiającą P. K. (dalej strona) umorzenia kwoty należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Decyzję z [...] października 2018 r. wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia sprzeciwu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach doręczono stronie dnia 29 października 2018 r.

Dnia 13 listopada 2018 r. P. K. złożył w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w [...] sprzeciw od decyzji organu odwoławczego.

Sąd I instancji zauważył, że 1 czerwca 2017 r. weszła w życie nowelizacja ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. [publikator oddający obecny stan prawny], dalej ppsa) dokonana ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935). Do Działu III ppsa zatytułowanego "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym" dodano Rozdział 3a zatytułowany "Sprzeciw od decyzji", zawierający artykuły 64a-64e.

Zgodnie z art. 64a ppsa od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 kpa skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Stosownie do art. 64b § 1 ppsa, do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z art. 64c § 1, 2 i 3 ppsa sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji; sprzeciw od decyzji wnosi się za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem sprzeciwu od decyzji; termin, o którym mowa w § 1, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła sprzeciw od decyzji wprost do sądu administracyjnego. Stosownie do treści art. 64d § 1 ppsa, sąd rozpoznaje sprzeciw od decyzji na posiedzeniu niejawnym w terminie trzydziestu dni od dnia wpływu sprzeciwu od decyzji.

W przedmiotowej sprawie sprzeciw winien zostać złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji organu odwoławczego, tj. najpóźniej dnia 12 listopada 2018 r. Sprzeciw złożono dnia 13 listopada 2018 r., a więc już po upływie terminu.

Do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64b § 1 ppsa). Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ppsa skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do spóźnionego sprzeciwu, bowiem w ppsa nie przewidziano innego skutku prawnego dla orzeczenia o sprzeciwie od decyzji wniesionym z uchybieniem czternastodniowego terminu. Sprzeciw od decyzji wniesiony w sprawie niniejszej podlega zatem odrzuceniu (k. 22, 24-25 akt sądowych).

Zażalenie na postanowienie z 12 grudnia 2018 r. wywiódł P. K., wskazując że wniósł sprzeciw w terminie (k. 32, 33-34 akt sądowych).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Sąd I instancji prawidłowo dokonał ustaleń faktycznych w sprawie, dokonał jednak błędnej oceny stanu prawnego. Zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu 29 października 2018 r. Skarżący wniósł sprzeciw do SKO osobiście 13 listopada 2018 r. (k. 15, 1a akt administracyjnych). Stosownie do art. 64c § 1 ppsa sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Zgodnie z art. 83 § 2 ppsa jeżeli ostatni dzień terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

Słusznie skarżący zwrócił uwagę, że zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 7 listopada 2018 r. o ustanowieniu Święta Narodowego z okazji Setnej Rocznicy Odzyskania Niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2018 r. poz. 2117) dzień 12 listopada 2018 r. był dniem wolnym od pracy. Termin na wniesieniu sprzeciwu kończył się zatem 13 listopada 2018 r. Skarżący dochował tego terminu, zatem Sąd I instancji winien merytorycznie sprzeciw rozpatrzyć (postanowienie NSA z 30.1.2019 r. II FZ 1/19, cbosa).

Niniejsze postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym obejmuje jedynie weryfikację słuszności odrzucenia sprzeciwu. Naczelny Sąd Administracyjny nie badał jego zasadności, a jedynie spełnienie formalnych warunków do poddania go merytorycznej ocenie. Rolą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach będzie ustosunkowanie się do zasadności sprzeciwu, w tym do zarzutów, które są podnoszone przez skarżącego w treści zażalenia.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.