Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z 11 lutego 2019 r., III SA/Gd 20/19, odrzucił skargę R. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 10 stycznia 2019 r., na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) zobowiązano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu została wysłana na adres skarżącego tj. [...] K., ul. G. [...]. Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki pocztowej wynika, że pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 16 stycznia i 24 stycznia 2019 r. strona jej nie odebrała, w związku z czym 1 lutego 2019 r. została ona zwrócona do Sądu. Uznać zatem należało, że odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego został doręczony zgodnie z art. 73 p.p.s.a. w trybie doręczenia zastępczego 30 stycznia 2019 r., a termin do wykonania nałożonego nim obowiązku upłynął 6 lutego 2019 r. Pomimo tego wpis w niniejszej sprawie nie został uiszczony.
Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł R. G., zaskarżając je w całości oraz wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 73 § 1 - 4 p.p.s.a. polegające na uznaniu za doręczone dwukrotnie awizowane wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi i w konsekwencji odrzucenie skargi wobec nieuiszczenia wpisu, w sytuacji, gdy nie otrzymał wezwania do uiszczenia wpisu ani żadnego awizo do odbioru przesyłki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku braku opłaty przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zażalenie, skarga, skarga kasacyjna oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Przy zastosowaniu powołanego przepisu zasadnicze znaczenie ma okoliczność upływu terminu wyznaczonego dla strony do uiszczenia wpisu. Termin ten biegnie od momentu doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu adresatowi, zgodnie z regułami doręczeń przesyłek w postępowaniu administracyjnym określonymi w Rozdziale IV p.p.s.a.
Stosownie zaś do treści art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Zgodnie z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi została doręczona w trybie doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 73 p.p.s.a. Skoro operator pocztowy nie zastał skarżącego pod adresem wskazanym w jego piśmie (skardze) dopuszczalne było zastosowanie trybu doręczenia zastępczego z art. 73 p.p.s.a., a więc pozostawienie pisma w placówce pocztowej, przy zachowaniu warunków określonych przepisami, a więc art. 73 § 2 i 3 p.p.s.a. Nie mogły zatem odnieść skutku argumenty zażalenia o braku awiza w skrzynce. Adnotacje zamieszczone na kopercie pisma zwróconego do Sądu oraz na zwrotnym potwierdzeniu odbioru zaprzeczają twierdzeniom strony. Na kopercie widnieją bowiem adnotacje o dwukrotnym awizowaniu przesyłki, a na zwrotnym potwierdzeniu odbioru poświadczenie, że adresat nie podjął przesyłki z placówki pocztowej w terminie.
Należy podkreślić, że dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, korzysta z domniemania prawdziwości informacji w nim zawartych i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Tymczasem strona twierdząc, że zawiadomień o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej (awiz) nie otrzymała powinna wskazać okoliczności mające uprawdopodobnić możliwość zaistnienia takiego zdarzenia. Podkreślić należy, że wprawdzie w zażaleniu skarżący podniósł, że jego zdaniem doręczenie spornej korespondencji zostało dokonane wadliwie, jednakże okoliczność ta nie została przez niego uprawdopodobniona. Powoływanie się na niesolidność operatora pocztowego i stwierdzenie, że "Poczta Polska nie działa jak należy" nie powoduje powstania wątpliwości co tego, że w tej konkretnej sprawie doręczenie nie miało miejsca. Twierdzenie skarżącego, jakoby nie otrzymał on awiza dotyczącego przesyłki pocztowej zawierającej odpis wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, nie znajduje potwierdzenia w aktach sądowych ani nie zostało poparte żadnym dowodem, w szczególności skarżący nie wykazał, aby z uwagi na stwierdzoną nieprawidłowość doręczenia przesyłki złożył reklamację do operatora pocztowego. Dopiero ewentualny wynik tej reklamacji mógłby stanowić poparcie dla tezy skarżącego o nieprawidłowości w doręczeniu korespondencji. W niniejszej sprawie strona nie przedstawiła jednak żadnych środków dowodowych pozwalających na podważenie domniemania wynikającego z ww. dokumentu.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawione powyżej okoliczności nie dają podstaw do podważenia prawidłowości doręczenia skarżącemu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Niewątpliwie w wyznaczonym terminie nie uiścił on wpisu od skargi, skutkiem czego było jej odrzucenie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Tym samym zaskarżone postanowienie Sądu I instancji należy uznać za prawidłowe.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.