Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] marca 2018 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnobrzegu utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Nowa Dęba z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...], którą to decyzją Burmistrz uznał za nienależnie pobrane świadczenie wychowawcze wypłacone za okres od dnia 1 czerwca 2016 r. do dnia 28 lutego 2017 r. w kwocie 4.500 zł i orzekł o obowiązku jego zwrotu wraz z odsetkami.
Powołana wyżej decyzja z dnia [...] marca 2018 r. została doręczona B. W. w dniu 6 kwietnia 2018r.
W dniu 13 sierpnia 2018 r. (data stempla pocztowego) B. W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na w/w decyzję z dnia [...] marca 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 17 października 2018 r., sygn. akt II SA/Rz 1075/18, odrzucił skargę ze względu na uchybienie 30 – dniowego terminu do jej wniesienia.
Sąd wskazał, że wcześniejsze zwrócenie się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy obejmującego m.in. ustanowienie adwokata celem sporządzenia i wniesienia skargi, pozostaje bez wpływu na ocenę dotrzymania terminu do wniesienia skargi. Brak jest bowiem regulacji, które nakazywałyby odmienny sposób obliczania terminu do wniesienia skargi w przypadku wystąpienia z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, jakie funkcjonują chociażby w przypadku zwrócenia się o przyznaje prawa pomocy obejmującego ustanowienie zawodowego pełnomocnika celem wniesienia skargi kasacyjnej, a skarżąca inicjując postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie nie zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie podnosząc, że wniosła skargę w terminie. Wskazała, że w przepisanym 30 – dniowym terminie wniosła zarówno do Sądu, jak i SKO jednozdaniową skargę, pismo zatytułowane "skarga na decyzję SKO w Tarnobrzegu z dnia [...] marca 2018 r. (...)". Podała, że w tym samym 30 – dniowym terminie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez przyznanie adwokata celem sporządzenia skargi oraz wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm. – dalej "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego składa się w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z art. 54 § 1 tej ustawy wynika, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę wniesioną po upływie terminu sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że strona skarżąca jest zobowiązana wnieść skargę za pośrednictwem organu, którego działanie jest jej przedmiotem, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia. Pierwszym dniem biegu terminu jest dzień następny po doręczeniu rozstrzygnięcia organu administracyjnego, zaś przypadające w czasie jego biegu dni wolne od pracy nie podlegają odliczeniu.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia [...] marca 2018 r. zawierała odpowiednie pouczenie o trybie i terminie złożenia skargi do sądu administracyjnego. W decyzji tej bowiem pouczono skarżącą, że decyzja ta jest ostateczna w administracyjnym toku instancji, jak również, iż skarżąca może wnieść na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie ze pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.
Podkreślenia także wymaga, że powyższa decyzja została prawidłowo doręczona skarżącej w dniu 6 kwietnia 2018 r. Natomiast skargę określoną przez skarżącą w zażaleniu jako "jednozdaniową", skarżąca złożyła dopiero w dniu 13 sierpnia 2018 r. (data stempla pocztowego), a zatem po upływie 30 – dniowego terminu do jej wniesienia. Nie jest zatem zasadne twierdzenie skarżącej, że terminowi nie uchybiła.
Mając zatem na uwadze, że z akt niniejszej sprawy bezspornie wynika, iż skarżąca – pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w decyzji – uchybiła terminowi do wniesienia skargi, za prawidłowe uznać należy rozstrzygnięcie Sądu I instancji o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.