Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2493/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 listopada 2015 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia została doręczona skarżącemu w dniu 13 listopada 2015 r., zatem termin do jego wykonania upłynął w dniu 20 listopada 2015 r.
Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych ustalono, że wpis sądowy do dnia 11 grudnia 2015 r. nie został uiszczony.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", odrzucił skargę.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł W. M., domagając się jego uchylenia.
W uzasadnieniu wnoszący zażalenie wskazał, że w dniu 25 września 2015 r. złożył w jednym piśmie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Zakwestionowanie skierowania na egzamin było jedynym celem tego pisma, tymczasem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – przesyłając odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu – rozdzielił skargę na dwie sprawy, nie informując o tym wprost. Sąd przesłał dwa jednobrzmiące pisma, które różniły się wyłącznie numerami decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie i numerami sygnatur Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Skarżący podkreślił, że jego intencją było opłacenie skargi w sprawie skierowania na egzamin, nie zaś kwestionowanie decyzji o skierowaniu na badania lekarskie.
Wobec powyższego wniósł o uznanie omyłkowo uiszczonego w dniu 20 listopada 2015 r. wpisu sądowego w sprawie VII SA/Wa 2494/15 jako wniesionego do sprawy niniejszej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W rozpoznawanej sprawie wpis od skargi nie został uiszczony w wyznaczonym terminie, a zatem właściwie Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.
Odnosząc się do argumentów podnoszonych w zażaleniu wskazać należy, że brak jest podstaw do zaliczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, uiszczonego w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 2494/15 na poczet wpisu od skargi w sprawie niniejszej. Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wiadome jest bowiem z urzędu, że w sprawie VII SA/Wa 2494/15 wpis został wpłacony przez stronę w terminie i sprawie tej został nadany dalszy bieg.
Również okoliczności zmierzające do wykazania braku winy po stronie skarżącego w uiszczeniu wpisu sądowego do innej sprawy nie mogą być analizowane w niniejszym postępowaniu, w którym Naczelny Sąd Administracyjny bada jedynie czy istniały podstawy do odrzucenia skargi. Argumenty te mogłyby ewentualnie zostać podniesione we wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.