Postanowienie NSA z 19 kwietnia 2010 r., I OZ 252/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 19 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 stycznia 2010 r., sygn. akt II SAB/Wr 54/09 oddalające wniosek D. W. i M. W. o wyłączenie: sędziego NSA Haliny Kremis, sędziego NSA Anny Moskały, sędziego WSA Jerzego Strzebińczyka, sędziego WSA Andrzeja Ciska, sędziego NSA Zygmunta Wiśniewskiego, sędziego WSA Anny Siedleckiej, sędziego WSA Olgi Białek, sędziego NSA Juli Szczygielskiej, sędziego WSA Alicji Palus od orzekania

Sprawa

w sprawie ze skargi D. W. i M. W. na bezczynność Burmistrza Gminy T. w przedmiocie postępowania rozgraniczeniowego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łukaszewska - Macioch

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 12 stycznia 2010 r. sygn. akt II SAB/Wr 54/09 oddalił wniosek D. W. i M. W. o wyłączenie sędziego NSA Haliny Kremis, sędziego NSA Anny Moskały, sędziego WSA Jerzego Strzebińczyka, sędziego WSA Andrzeja Ciska, sędziego NSA Zygmunta Wiśniewskiego, sędziego WSA Anny Siedleckiej, sędziego WSA Olgi Białek, sędziego NSA Juli Szczygielskiej, sędziego WSA Alicji Palus od orzekania w sprawie ze skargi D. W. i M. W. na bezczynność Burmistrza Gminy T. w przedmiocie postępowania rozgraniczeniowego

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wnioskiem z dnia 8 grudnia 2009 r. D. W. i M. W. domagali się wyłączenia wskazanych wyżej sędziów od orzekania w przedmiotowej sprawie, zarzucając sędziom "ogromną stronniczość", "chronienie gangów całych rodzin sędziowskich","sięganie po własność skarżących na łapówki dla mafii", "uporczywe pozbawienie prawa do dokumentów, do obrony".

Wojewódzki Sąd Administracyjny podał, że wskazani we wniosku sędziowie złożyli oświadczenia, z których wynika, że nie znają skarżących, nie łączy ich ze skarżącymi żaden stosunek osobisty, który mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego oraz, że nie zachodzą w stosunku do nich żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz1270 ze zm.) dalej "P.p.s.a."

Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że przedmiotowy wniosek nie obejmuje swoim zakresem przyczyn wyłączenia sędziego wskazanych w art. 18 i 19 P.p.s.a. Nie może stanowić skutecznego uzasadnienia wniosku o wyłączenie sędziego powołanie się na wydawanie orzeczeń sądowych w innych sprawach administracyjnych. Jak wynika z oświadczenia odebranego od sędziów, nie istnieją żadne okoliczności, o których mowa we wskazanych wyżej przepisach, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w niniejszej sprawie. W ocenie Sądu I instancji, skarżący nie wskazali przyczyn, które uzasadniałyby zastosowanie określonych w ustawie środków prawnych.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli D. W. i M. W. podnosząc zarzuty oraz argumentację tożsamej treści z zarzutami i argumentami zawartymi we wniosku o wyłączenie sędziów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zażalenie jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 19 P.p.s.a. niezależnie od przyczyn wyłączenia sędziego wymienionych w art. 18 P.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Podstawowym celem instytucji wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest przede wszystkim zapewnienie bezstronności sędziego i eliminacja wpływu, jaki może wywierać występowanie pewnej kategorii powiązań (osobistych, ekonomicznych, służbowych itp.) na orzekanie w postępowaniu sądowym.

W niniejszej sprawie, jak wynika z wyjaśnień zawartych w oświadczeniach złożonym przez sędziów, których dotyczy wniosek, nie istnieje między nimi i stronami postępowania jakikolwiek stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do ich bezstronności w tej sprawie. Jak stwierdził natomiast Sąd Najwyższy: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z 25 sierpnia 1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). Skarżący nie wykazali ani we wniosku, ani w zażaleniu, aby w sprawie zachodziły jakiekolwiek okoliczności podważające wiarygodność złożonego oświadczenia. Sam fakt, że strona podnosi zarzuty dotyczące nieprawidłowości w wykonywaniu przez sędziów swych obowiązków, nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej w myśl art. 19 P.p.s.a. wyłączenie sędziego. Skarżący nie uprawdopodobnili, że zachodzą między nimi i innymi uczestnikami postępowania a sędziami takie stosunki, które powodują ich wyłączenie od orzekania. Oceny tej nie może zmienić subiektywne przekonanie skarżących co do wadliwego, niewłaściwego sposobu orzekania we wcześniejszych sprawach z udziałem skarżących. Nie jest dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, że wnioskodawca kwestionuje zasadność rozstrzygnięć w innych sprawach z udziałem tego sędziego.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art.197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak sentencji postanowienia.