Postanowienie NSA z 19 sierpnia 2021 r., I OZ 252/21

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 19 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.C., M.Z., W.G., S.P., A.Z., J.F., M.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 1665/20 o odrzuceniu skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi A.C., M.Z., W.G., S.P., A.Z., J.F., M.D. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] maja 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Zygmunt Zgierski przewodniczący

Uzasadnienie

Pismem z [...] czerwca 2020 r. A.C., M.Z., W.G., S.P., A.Z., J.F., M.D. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego z [...] maja 2020 r. w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania za nieruchomości położone w W. przy ul. [...] – [...], ozn. nr hip. [...].

Zarządzeniem z 6 sierpnia 2020 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie pełnomocnictw upoważniających r.pr. A.S. do reprezentowania skarżących przed sądami administracyjnymi, a zarządzeniem z 13 stycznia 2021 r. Sąd zobowiązał skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenia doręczone zostały pełnomocnikowi skarżących w dniu 18 stycznia 2021 r.

Postanowieniem z 19 lutego 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnego i fiskalnego skargi.

Na powyższe rozstrzygnięcie r. pr. A.S. pismem z 22 marca 2021 r. złożył zażalenie, wnosząc o uchylenie tego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu podniósł, że braki formalne skargi zostały uzupełnione w ostatnim dniu terminu, a pismo w tej sprawie zostało przesłane wraz z pismem dotyczącym odrębnej sprawy prowadzonej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w tej samej kopercie. Zaznaczono, że wraz z uzupełnieniem braków formalnych skargi został przesłany wniosek S.P. o przyznanie prawa pomocy. Jednocześnie odrębnym pismem pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz złożenia wniosku S.P. o przyznanie prawa pomocy, dokonując jednocześnie tych czynności.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednocześnie w myśl art. 46 § 3 ppsa do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Stosownie natomiast do postanowień art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Odrębny skutek został przewidziany w art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, zgodnie z którym sad odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Stosownie zaś do treści art. 230 § 1 od pism wszczynających postępowanie sądowe w danej instancji (w tym od skargi) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie z art. 220 § 1 ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata kancelaryjna za pisma wniesione w formie dokumentu elektronicznego. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednocześnie zgodnie z art. 220 § 3 ppsa skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Przenosząc treść powyższych przepisów na grunt rozpoznawanej sprawy, należy wskazać, że wniesiona skarga została podpisana przez r.pr. A.S., który nie dołączył do niej dokumentów potwierdzających udzielenie pełnomocnictw do występowania w imieniu mocodawców przed sądami administracyjnymi. Od skargi nie został także uiszczony należny wpis sądowy. Spowodowało to wezwanie pełnomocnika do uzupełnienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi stwierdzonych braków formalnego i fiskalnego skargi. Wezwania dotyczące wspominanych braków zostały doręczone pełnomocnikowi 18 stycznia 2021 r., w związku z czym termin do uzupełnienia tych braków upływał 25 stycznia 2021 r. Jak wynika z akt postępowania, pełnomocnik nie uzupełnił w tym czasie stwierdzonych braków formalnych skargi, nie uiścił wpisu ani nie nadesłał wniosku bądź wniosków o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów postępowania. W dniu 24 marca 2021 r. wpłynął wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych S.P. Należy wskazać, że po otrzymaniu zażalenia oraz wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przeprowadził wewnętrzne postępowanie wyjaśniające, które wykazało, że wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżących korespondencja z 25 stycznia 2021 r. dotyczyła wyłącznie uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie I SA/Wa 2181/20 (vide: notatka urzędowa z 14 kwietnia 2021 r. - karta 113 akt sądowych). Brak jest zatem podstaw do uznania, że braki formalny i fiskalny skargi złożonej w rozpoznawanej sprawie zostały usunięte w wyznaczonym przez sąd terminie. Oznacza to, że zostały spełnione przesłanki odrzucenia złożonej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ppsa.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw dostatecznie uzasadniających uchylenie zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w postanowieniu.