Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 sierpnia 2013 r. wezwano T. K. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. od skargi na bezczynność Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 08 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Zażalenie na powyższe postanowienie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 lutego 2015 r., sygn. akt I OZ 124/15.
Wezwaniem z dnia 25 lutego 2015 r. skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. W odpowiedzi pismem z dnia 10 marca 2015 r. ponownie złożył on wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 20 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy. Zażalenie na to rozstrzygnięcie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OZ 947/15.
Ponownym zarządzeniem z dnia 28 sierpnia 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem jej odrzucenia skargi. Zarządzenie powyższe zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 08 września 2015 r. (k. 125 akt sądowych). W zakreślonym terminie, pismem z dnia 13 września 2015 r. skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 września 2015 r., sygn. akt II SAB/Po 89/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę.
Sąd I instancji wskazał, że w sytuacji, w której skarżący po doręczeniu mu powyższego wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpił do Sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, nie doszło do przerwana biegu terminu do opłacenia skargi. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Od obowiązku tego nie zwalnia skarżącego ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego ma on prawo w związku z art. 165 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym do skarżącego po wydaniu prawomocnego postanowienia, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia dla toczącego się postępowania. Ponowny wniosek nie przerywa zatem biegu terminu do uiszczenia wpisu. Odmienne procedowanie mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy, a co za tym idzie – skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania i trudnością w jego zakończeniu.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, nie godząc się z nim w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 199 P.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają zaś odrzuceniu przez sąd.
W rozpoznawanej sprawie skarżący nie uiścił wpisu od skargi, w związku z czym został do tego wezwany zarządzeniami z dnia 29 sierpnia 2013 r. oraz 25 lutego 2015 r. W terminie do uiszczenia wpisu skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy. Prawomocnymi postanowieniami NSA z dnia 19 lutego 2015 r., I OZ 124/15 oraz z dnia 13 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OZ 947/15 odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. Kolejnym zarządzeniem z dnia 28 sierpnia 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem jej odrzucenia skargi. Zarządzenie powyższe zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 8 września 2015 r. W zakreślonym terminie, pismem z dnia 13 września 2015 r. skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy.
Jak trafnie zauważył Sąd pierwszej instancji, prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu (por. postanowienie SN z dnia 9 grudnia 2002 r., sygn. akt II RN 144/02). Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 p.p.s.a. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia w toczącym się postępowaniu (por. postanowienia NSA z 10 maja 2010 r., II FZ 115/10 oraz z dnia 21 marca 2012 r., sygn. akt II GZ 95/12). Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony w sytuacji gdy sąd prawomocnym postanowieniem ocenił, że skarżący nie spełnia przesłanek zwolnienia go z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu (od skargi) wskazanego przez sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie. Jak wskazał Sąd odmienne postępowanie sądu mogłoby prowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy i skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania, a nawet trudnością w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do meritum (por. ponownie postanowienia NSA z dnia 10 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 115/10, oraz z dnia 21 marca 2012 r. o sygn. akt II GZ 95/12).
W takiej sytuacji uznać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zasadnie na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. postanowił o odrzuceniu skargi z powodu jej nie opłacenia.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.