Postanowienie NSA z 16 marca 2018 r., I OZ 255/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 16 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 stycznia 2018 r., sygn. akt II SA/Rz 1008/17 o odrzuceniu skargi kasacyjnej

Sprawa

w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji przyznającej świadczenie wychowawcze postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Skład

Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska przewodniczący

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 7 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 1008/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę M. K. na opisaną w sentencji postanowienia decyzję.

W następstwie wystąpienia z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia, przesłano profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącej odpis sentencji wyroku zapadłego w powyższej sprawie, jednakże z błędnie dołączonym do niej odpisem uzasadnienia do wyroku zapadłego w innej toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie sprawie. Przesyłka ta została doręczona na adres pełnomocnika skarżącej w dniu 12 grudnia 2017 r.

W związku z przesłaniem błędnego uzasadnienia, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 13 grudnia 2017 r., przesłano pełnomocnikowi skarżącej odpis właściwego uzasadnienia sporządzonego w powyższej sprawie, doręczając go w dniu 18 grudnia 2017 r.

W dniu 14 grudnia 2017 r. w placówce pocztowej operatora wyznaczonego, na adres Sądu, nadana została przesyłka zawierająca skargę kasacyjną od ww. wyroku sporządzoną przez profesjonalnego pełnomocnika, w której formułując i uzasadniając zarzuty skargi wskazał, że przesłane uzasadnienie nie odnosi się do przedmiotu skargi i nie zawiera oceny zarzutów skargi.

Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę kasacyjną M. K. wskazując, iż odpis wyroku wraz z właściwym uzasadnieniem sporządzonym w przedmiotowej sprawie został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 18 grudnia 2017 r. i dopiero ta okoliczność stanowiła zdarzenie będące początkiem biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W ocenie Sądu I instancji, omyłkowe doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem do innej sprawy nie otwierało skarżącej terminu do złożenia skargi kasacyjnej. W konkluzji WSA w Rzeszowie przyjął, iż skarga kasacyjna w niniejszej sprawie została złożona przedwcześnie i jako taka podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna w oparciu o art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako: P.p.s.a.).

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca zarzuciła naruszenie art. 177 § 1 w zw. z art. 178 P.p.s.a. polegające na błędnym przyjęciu, że wyrok doręczony z uzasadnieniem tylko wówczas otwiera termin do wniesienia skargi kasacyjnej, gdy uzasadnienie tego wyroku (opatrzone sygnaturą zbieżną z sentencją), w ocenie Sądu I instancji, było kompletne i prawidłowe, zaś w innym przypadku adresat wyroku winien oczekiwać na ponowienie doręczenia, nie ważąc na ryzyko upływu terminu 30-dniowego na wniesienie skargi kasacyjnej od pierwotnego doręczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie zawiera uzasadnione podstawy. Zgodnie z art. 177 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

W analizowanym przypadku doręczenia odpisu wyroku wraz z błędnym uzasadnieniem nie można utożsamiać z brakiem doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Okoliczność, iż stronie doręczono uzasadnienie błędnej treści nie pozbawiała tej czynności waloru skuteczności. Nie bez znaczenia pozostaje, iż uzasadnienie to, pomimo treści nieprzystającej do rozstrzygnięcia, zostało opatrzone prawidłową sygnaturą akt. W realiach rozpoznawanej sprawy decydujące znaczenie miał jednak fakt, iż przed usunięciem zaistniałej wadliwości, skarga kasacyjna została już wywiedziona. Błąd Sądu I instancji nie mógł więc zostać konwalidowany poprzez ponowne doręczenie uzasadnienia wyroku, którego skutkiem miałoby być otwarcie biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wcześniejsze złożenie skargi kasacyjnej zmaterializowało bowiem skutek prawny pierwotnego doręczenia, wykluczając tym samym tezę o przedwczesnym wniesieniu tego środka odwoławczego.

W świetle powyższego uznać należało, iż skarga kasacyjna złożona w dniu 14 grudnia 2017 r. została wniesiona z zachowaniem terminu określonego w art. 177 § 1 P.p.s.a. Tym samym nie było podstaw do jej odrzucenia jako przedwczesnej na podstawie art. 178 P.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.