Postanowienie NSA z 20 kwietnia 2010 r., I OZ 256/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 20 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 grudnia 2009 r., sygn. akt II SO/Wr 6/09 o odrzuceniu zażalenia D. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 października 2009 r., sygn. akt III SO/Wr 8/08 o wezwaniu M. W. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia

Sprawa

w sprawie z wniosku D. W. o wymierzenie grzywny Staroście Powiatu Trzebnickiego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Leszek Leszczyński

Uzasadnienie

Zarządzeniem z dnia 1 października 2009 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu określił należny wpis od zażalenia M. W. na postanowienie tego Sądu z dnia 28 sierpnia 2009 r. w sprawie z wniosku D. W.o wymierzenie grzywny Staroście Powiatu Trzebnickiego, na kwotę 100 złotych zobowiązując wnoszącego zażalenie do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła D. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 10 grudnia 2009 r., sygn. akt II SO/Wr 6/09, odrzucił zażalenie D. W.stwierdzając, że skoro zaskarżone zarządzenie skierowane zostało do wnoszącego zażalenie M. W., to legitymacja do zaskarżenia tego zarządzenia przysługiwała tylko temu podmiotowi jako wnoszącemu pismo. Wobec powyższego Sąd pierwszej instancji za niedopuszczalne uznał zażalenie D. W. na zarządzenie Przewodniczącego wzywające M. W. do uiszczenia wpisu od złożonego przez niego zażalenia. Co prawda, jak wskazał Sąd, D. W. jest stroną skarżącą, jednakże w tej sytuacji nie posiadała ona legitymacji do wniesienia środka zaskarżenia od kwestionowanego zarządzenia.

W zażaleniu na powyższe postanowienie D. W. i M. W. wnieśli o jego uchylenie, zmianę i wyeliminowanie z obrotu prawnego wskazując, że brak jest podstaw do żądania opłaty w przedstawionej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie do art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.

W sprawie niniejszej Sąd I instancji zastosował powyższe przepisy prawidłowo, odrzucając zaskarżonym postanowieniem zażalenie D. W. Jak bowiem wynika z akt sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po wniesieniu przez D. W. i M. W. zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 28 sierpnia 2009 r., uwzględniając postanowienie o przyznaniu D. W. prawa pomocy w zakresie całkowitym, wezwanie do opłacenia zażalenia skierował tylko do M. W. W takiej sytuacji D. W., na której nie ciąży obowiązek fiskalny nałożony tym aktem, nie była legitymowana do wniesienia zażalenia na powyższe zarządzenie. Prawidłowo zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 grudnia 2009 r. odrzucił zażalenie wniesione przez D. W. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił zażalenie oddalić.