Postanowienie NSA z 22 marca 2016 r., I OZ 256/16

Wydany

22 marca 2016 r.

Sąd

r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 22 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. na pkt III wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 stycznia 2016 r. o sygn. akt II SAB/Lu 178/15 zasądzające koszty

Skład

Sędzia NSA Irena Kamińska przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi P. na bezczynność Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w Lublinie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: uchylić pkt III zaskarżonego wyroku i zasądzić od Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w Lublinie na rzecz P. – kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2016 r. o sygn. akt II SAB/Lu 178/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdził, że Zarząd Okręgowy Polskiego Związku Łowieckiego w Lublinie (w pkt I) dopuścił się bezczynności w rozstrzyganej sprawie, (w pkt II.) a bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto Sąd ten w pkt III. zasądził od Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w Lublinie na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że o kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Podniósł w nim, że Sąd pierwszej instancji powinien był zasądzić tytułem kosztów postępowania kwotę 357 złotych, a to z uwagi na nieuwzględnione przez ten Sąd koszty zastępstwa procesowego (240 złotych) oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 złotych). Wpis od skargi wynosił w sprawie 100 złotych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Jak stanowi art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

Stosownie do art. 205 § 2 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

W myśl znajdującego w sprawie zastosowanie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.) stawka minimalna wynosiła w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w niniejszej sprawie – 240 zł. Mając na uwadze powyższe, kwotę taką powinien był zasądzić dodatkowo Sąd pierwszej instancji.

W niniejszej sprawie opłata od pełnomocnictwa także mogła być zakwalifikowana jako koszt postępowania niezbędny do celowego dochodzenia prawa, w rozumieniu art. 200 p.p.s.a. W aktach sprawy znajduje się dowód uiszczenia opłaty skarbowej za pełnomocnictwo (organ ZO PZŁ Lublin) z dnia 27 października 2015 r. w wysokości 17 złotych. Nie budzi wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że dla uwzględnienia opłaty od pełnomocnictwa jako kosztu w sprawie, w rozumieniu art. 200 p.p.s.a., konieczne jest zapewnienie jej odniesienia do tej sprawy. W tym kontekście Sąd stwierdza, że opłata w niniejszej sprawie została wniesiona w dacie wniesienia skargi i zawiera wskazanie organu, którego skarga dotyczy.

Mając na uwadze powyższe, stosując art. 188 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia. Zarazem na podstawie art. 207 § 2 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Sąd odstąpił od zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego, z uwagi na zasadę współmierności.