Uzasadnienie
W dniu 16 sierpnia 2010 r. E. Ż. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta Rabka-Zdrój z uwagi na nieprzekazanie Sądowi jego skargi oraz akt sprawy z odpowiedzią na skargę w przedmiocie bezczynności organu, w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, o co wystąpił [...] kwietnia 2010 r.
Postanowieniem z dnia 30 listopada 2010 r., sygn. akt II SO/Kr 18/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wymierzył organowi grzywnę w wysokości 500 zł.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że Burmistrz Miasta Rabka-Zdrój nie po raz pierwszy przekazał skargę i akta sprawy z opóźnieniem, co przy uwzględnieniu osiemnastodniowego opóźnienia czyni zasadnym wymierzenie grzywny 500 zł.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Burmistrz Miasta Rabka-Zdrój zaskarżając to postanowienie w całości i zarzucając mu naruszenie art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) w zw. z art. 166 p.p.s.a.; art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.; art. 55 § 1 p.p.s.a. oraz art. 135 p.p.s.a.
Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i odrzucenie wniosku, ewentualnie o zmianę w całości zaskarżonego postanowienia i orzeczenie o odmowie wymierzenia organowi grzywny, ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie, a także o zasądzenie na rzecz organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, zobowiązany jest do jej przekazania sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Z kolei art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi, że w razie nie zastosowania się do powyższego obowiązku, Sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Przy czym, w przypadku skarg dotyczących udostępnienia informacji publicznej termin ten, stosownie do art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), wynosi 15 dni.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela pogląd przyjęty w orzecznictwie, że grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco - restrykcyjny, a wyłączną, materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. To, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, może mieć jedynie wpływ na jej wysokość.
Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ piętnastodniowemu terminowi (w przypadku, gdy sprawa dotyczy udostępnienia informacji publicznej) do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę oraz złożenie stosownego wniosku przez stronę. Przesłanki te w niniejszej sprawie zostały spełnione. Jak wynika z ustaleń poczynionych przez Sąd pierwszej instancji, czego żalący się nie kwestionuje, organ przekazał sądowi skargę E. Ż. z uchybieniem piętnastodniowemu terminowi wskazanemu w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej tj. z 18-dniowym opóźnieniem. Złożony został również stosowny wniosek o ukaranie organu grzywną.
Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zasadnie wymierzył grzywnę Burmistrzowi Miasta Rabka-Zdrój.
Wskazana przez organ przyczyna uchybienia terminu w postaci "braku fizycznych możliwości sprostania ogromowi pracy", nie usprawiedliwia opóźnienia w wywiązaniu się organu z obowiązku nałożonego ustawą, gdyż organ ten zobowiązany jest tak zorganizować pracę, aby tego rodzaju sytuacjom zapobiegać.
Odnosząc się natomiast do zasądzonej grzywny, której wysokości składający zażalenie nie kwestionował, podkreślenia wymaga fakt, że zgodnie z treścią art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wysokość grzywny ustalona przez Sąd pierwszej instancji nie jest nadmierna w stosunku do stopnia naruszenia ciążącego na organie obowiązku przesłania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w terminie piętnastu dni od jej otrzymania.
Odnosząc się do wskazywanego w uzasadnieniu zażalenia, postanowienia NSA z dnia 16 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 71/10, wskazać należy, że postanowienie to zapadło w odmiennej sytuacji faktycznej. W sprawie tej bowiem Burmistrz Miasta Rabka-Zdrój po rozpoznaniu wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej odmówił jej udostępnienia decyzją administracyjną, powołując się na prawo do prywatności właścicieli działek (art. 5 ust. 2 u.d.i.p.). Wprawdzie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu uchyliło decyzję Burmistrza i umorzyło postępowanie w pierwszej instancji, jednakże powyższe nie zmienia faktu, iż podstawą odmowy udostępnienia żądanej informacji było powołanie się na prawo do prywatności.
W sprawie będącej przedmiotem niniejszej sprawy Burmistrz nie wydał natomiast decyzji, ani nie podjął innej czynności która świadczyłaby o braku jego bezczynności.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.