Postanowienie NSA z 31 stycznia 2019 r., I OZ 26/19

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 31 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Po 351/18 o odrzuceniu skargi J.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania

Sprawa

w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 30 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Po 351/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę J.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zaskarżone postanowienie skarżąca odebrała osobiście w dniu 22 sierpnia 2017 r. Skargę do Sądu wniosła zaś dopiero w dniu 13 marca 2018 r., tj. po terminie. Jednocześnie Sąd wskazał, że nie znalazł podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia skargi, czemu dał wyraz w postanowieniu z dnia 17 maja 2018 r. Postanowienie zostało doręczone stronom 25 maja 2018 r. W związku z brakiem wniesienia zażalenia w ustawowym terminie 7 dni, powyższe postanowienie stało się prawomocne z dniem 2 czerwca 2018 r.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.

W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji zasadnie uznał, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., czego następstwem było jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Jak wynika bowiem z akt sprawy, zaskarżone postanowienie skarżąca odebrała osobiście w dniu 22 sierpnia 2017 r. (zawierające prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi). Złożenie skargi w dniu 13 marca 2018 r. nastąpiło zatem po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia.

Odnosząc się do argumentów powoływanych w zażaleniu wskazać należy, że okoliczności związane z ewentualnym brakiem winy strony w uchybieniu terminu były przedmiotem rozważań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Postanowieniem z dnia 17 maja 2018 r. odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi, a postanowienie to stało się prawomocne.

Również podniesione przez skarżącą argumenty merytoryczne, odnoszące się bezpośrednio do zaskarżonego postanowienia, nie mogły mieć wpływu na ocenę prawidłowości postanowienia o odrzuceniu skargi, bowiem jego przedmiotem była wyłącznie kwestia zasadności odrzucenia skargi jako wniesionej po terminie.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.