Uzasadnienie
K. P., działający w sprawie za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika, wniósł w dniu 26 października 2010 r. - bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – skargę na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przesłał skargę do Komendanta Głównego Policji w dniu 6 listopada 2010 r. jako organu właściwego, informując o powyższym pełnomocnika skarżącego.
Skarżący złożył za pośrednictwem organu, w dniu 22 listopada 2010 r., wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazywano m.in., że złożenie skargi po terminie było spowodowane błędem pracownika sekretariatu kancelarii, za co pełnomocnik nie ponosi winy, gdyż pozostawił stosowne instrukcje dotyczące przesłania skargi. W odpowiedzi na wniosek organ stwierdził, że nie zasługuje on na uwzględnienie, bowiem nie zachodzi przesłanka braku winy strony w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 lutego 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 2078/10, po rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi K. P., odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Sąd stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W ocenie Sądu od adwokata – profesjonalnego pełnomocnika – wymaga się szczególnej dbałości o prowadzone sprawy i podejmowania wszelkich, zgodnych z prawem, czynności w celu jak najlepszego wywiązywania się z powierzonych obowiązków. Sąd uznał, że pełnomocnik skarżącego odpowiada za winę osób, którymi się posługuje. Sąd stwierdził, że osoba działająca w sprawie za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika, dokonując jego wyboru, ponosi jednocześnie skutki jego działań.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, zaskarżając postanowienie w całości. Zażalenie zostało oparte na zarzucie naruszenia art. 86 §1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wywodzono, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy, a powoływane we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności uzasadniały przywrócenie terminu, czego jednak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie uczynił. Wskazywano ponadto, że obarczenie pełnomocnika winą za nieprawidłowe zaadresowanie koperty, w sytuacji gdy nie miał on możliwości za przyczyn obiektywnych – opisanych we wniosku zrobić tego osobiście, skutkuje zbyt daleko idącymi konsekwencjami. Jednocześnie wskazywano, że Sąd nie ustosunkował się do wszystkich okoliczności podniesionych w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Na tych podstawach wniesiono o zamianę zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie poprzez przywrócenie wnioskodawcy terminu do wniesienia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) "§ 1. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. § 2. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. § 3. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. § 4. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. § 5. Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych".
Okoliczności, które w ocenie pełnomocnika skarżącego wskazują na brak jego winy w uchybieniu terminu, to uczestniczenie przez niego w dniu 26 października 2010r. w rozprawie przed Sądem Rejonowym w Szczecinie, a następnie w uroczystości w przedszkolu syna. Na potwierdzenie drugiej okoliczności pełnomocnik przedłożył oświadczenie wskazujące, że syn pełnomocnika jest uczniem klasy "0" w przedszkolu Jutrzenka w Szczecinie. Z tych względów, w ocenie pełnomocnika - niemożliwym było dokonanie czynności wniesienia skargi w terminie, jak również skontrolowanie wykonania tej czynności przez pracownika jego kancelarii.
Powyższe okoliczności nie wskazują na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, że osoba działająca w sprawie za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika, dokonując jego wyboru, ponosi jednocześnie skutki jego działań. Podobnie pełnomocnik strony ponosi odpowiedzialność za czynności, których wykonanie powierzył pracownikowi kancelarii.
W tym stanie rzeczy, wina pełnomocnika działającego ze skutkiem dla mocodawcy nie budzi wątpliwości, a okoliczności podniesione we wniosku i w zażaleniu na zaskarżone postanowienie nie wskazują na jej brak, mogą świadczyć przede wszystkim o staranności pełnomocnika w wykonywaniu powinności rodzicielskich i wychowawczych, nie wskazują jednak na staranność w wykonywaniu obowiązków profesjonalnego pełnomocnika.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 §2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.