Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 8 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OZ 261/14

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie R. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 2311/12, którym Sąd ten oddalił odwołanie R. J. od zarządzenia Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 2311/12 oddalającego wniosek R. J. o sprostowanie protokołu rozprawy z dnia 1 sierpnia 2013 r. Odpis powyższego orzeczenia wraz z informacją o jego niezaskarżalności został doręczony wnoszącej zażalenie w dniu 6 grudnia 2013 r.

W dniu 9 stycznia 2014 r. (data stempla pocztowego) R. J. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając zażalenie zważył na treść art. 194 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., zgodnie z którym zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;

1. 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
2. 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;
3. 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
4. 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
5. 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
6. 7) odrzucenie skargi kasacyjnej;
7. 8) odrzucenie zażalenia;
8. 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
9. 10) ukaranie grzywną. Stosownie zaś do treści art. 178 w związku z art. 197 § 2 cytowanej ustawy, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zatem wniesione na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 2311/12, zażalenie uznał za niedopuszczalne, bowiem ustawodawca nie przewidział takiej możliwości. Dlatego podlegało ono odrzuceniu.

W zażaleniu na powyższe postanowienie R. J. zarzuciła naruszenie przepisu art. 45 Konstytucji RP i pominięcie przepisu art. 151 ustawy o gospodarce nieruchomościami w protokole sądowym. Wskazała również na Powszechną Deklarację

Praw Człowieka ONZ z 10 grudnia 1948 r. w związku z art. 87 ust. 1 Konstytucji, jako źródło prawa. Nadto skarżąca przedstawiła stan i przebieg postępowania, począwszy od wniesienia wniosku o sprostowanie protokołu rozprawy z dnia 1 sierpnia 2013 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zażalenie jest zwykłym środkiem odwoławczym, który przysługuje od wskazanych w ustawie nieprawomocnych postanowień wydanych przez sądy administracyjne pierwszej instancji. Postanowienia są zaskarżalne w drodze zażalenia wówczas, gdy ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tak przewiduje. Są też zaskarżalne postanowienia, o których stanowi przepis art. 194 § 1 pkt 1 - 10 P.p.s.a. (enumeratywnie wymienione przez Sąd I instancji w motywach zaskarżonego postanowienia).

Odwołanie R. J. od zarządzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 2311/12, zostało postanowieniem tegoż Sądu oddalone. Skarżąca została wraz z doręczeniem odpisu powyższego postanowienia pouczona, że na powyższe postanowienie nie przysługują środki odwoławcze. Pomimo pouczenia skarżąca wniosła zażalenie.

Sąd pierwszej instancji prawidłowo jednak stwierdził, iż ani katalog postanowień wymienionych w przepisie art. 194 § 1 P.p.s.a., ani inne przepisy tej ustawy, nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia od postanowienia oddalającego odwołanie strony od zarządzenia Przewodniczącego składu orzekającego oddalającego wniosek o sprostowanie protokołu rozprawy.

Sumując, wniesione w tym przedmiocie zażalenie R. J. Sąd pierwszej instancji zasadnie uznał za niedopuszczalne i odrzucił je na mocy art. art. 178 w zw. z 197 § 2 P.p.s.a. Zażalenie przeto jest chybione.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.