Postanowienie NSA z 25 marca 2009 r., I OZ 262/09

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 25 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. I. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 13 lutego 2009 r., sygn. akt II SA/Bd 511/07 o umorzeniu postępowania

Sprawa

z wniosku I. I. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi I. I. na postanowienie Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Bydgoszczy z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia potwierdzającego przymusowe zatrudnienie postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Jolanta Rajewska

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 29 listopada 2007 r., sygn. akt II SA/Bd 511/07 przyznał I. I. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata oraz umorzył postępowanie w przedmiocie zwolnienia od kosztów sadowych, bowiem sprawy dotyczące czynności organów w zakresie powszechnego obowiązku obrony są ustawowo zwolnione od uiszczania kosztów sądowych zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. f ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej powoływana jako P.p.s.a.).

Okręgowa Rada Adwokacka w Bydgoszczy jako pełnomocnika z urzędu wyznaczyła adwokat D. K., która wydała opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 29 sierpnia 2007 r., sygn. akt II SA/Bd 511/07. Następnie skarżący pismem z dnia 29 sierpnia 2007 r. poinformował Sąd o wypowiedzeniu pełnomocnictwa adw. D. K. Wnioskiem z dnia 18 grudnia 2008 r. skarżący ponownie wniósł o ustanowienie adwokata wskazując na trudną sytuację materialną całej rodziny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem dnia 13 lutego 2009 r., sygn. akt II SA/Bd 511/07 umorzył postępowanie o przyznanie I. I. prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący ma przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata i w toku postępowania sadowoadministracyjnego nie zostało mu ono prawomocnie cofnięte. Z tego względu, Sąd I instancji, uznał wniosek skarżącego z dnia 18 grudnia 2008 r. o ustanowienie adwokata, za bezprzedmiotowy. Wskazał, że strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika z urzędu.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł I. I. wskazując, iż ze względu na obowiązujący przymus adwokacki w chwili odmowy przyznania mu pełnomocnika został on pozbawiony prawa do obrony oraz rozpatrzenia sprawy przez niezawisły, bezstronny i sprawiedliwy Sąd II instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Za bezprzedmiotowe należy uznać postępowanie w sprawie wpadkowej, która została już rozstrzygnięta na korzyść skarżącego. Słusznie Sąd I instancji wskazał, że na mocy postanowienia WSA w Bydgoszczy z dnia 29 listopada 2007 r. I. I. przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, zatem ponowne merytoryczne rozpatrzenie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie jest możliwe. Dla sprawy nie ma przy tym znaczenia fakt, iż ustanowiony z urzędu adwokat po zapoznaniu się ze sprawą wydał opinię o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej. Okoliczność ta nie oznacza bowiem, iż sąd administracyjny powinien rozpoznać wniosek skarżącego dotyczący uprawnień, które zostały mu już przyznane.

Ewentualne zastrzeżenia co do prawidłowości działania wyznaczonego pełnomocnika skarżący może przedstawiać Okręgowej Radzie Adwokackiej w Bydgoszczy.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.