Postanowienie NSA z 8 kwietnia 2014 r., I OZ 263/14

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 8 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia F.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 1403/13 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata

Sprawa

w sprawie ze skargi F.K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków postanawia oddalić zażalenie

Skład

Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił F.K. przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i uzyskują oni wspólnie dochód w kwocie około 4643 zł miesięcznie. Zdaniem Sądu powołane przez skarżącego okoliczności wskazują, iż posiada on środki pozwalające na pokrycie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla niego i jego rodziny.

Zażalenie na to postanowienie wniósł F.K., podnosząc, iż osiągane przez niego dochody nie pozwalają na ustanowienie pełnomocnika z wyboru.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Prawo pomocy w zakresie częściowym, którego przyznania domagał się F.K., może być udzielone osobie fizycznej jeżeli wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co wynika z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Instytucja przyznania prawa pomocy wprowadzona została do postępowania sądowoadministracyjnego celem umożliwienia obrony swoich praw przed sądem osobom o znikomych dochodach, lub dochodów tych pozbawionym i znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej. Skarżący, jako osoba uzyskująca stały miesięczny dochód - wraz z małżonką - w kwocie przekraczającej 4600 zł nie może być za taką osobę uznany. Za całkowicie zasadne uznać należy zatem stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy, a zaskarżone postanowienie wydane zostało zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.