Postanowienie NSA z 30 marca 2016 r., I OZ 264/16

Wydany

30 marca 2016 r.

Sąd

r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 30 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 grudnia 2015 r. o sygn. akt III SA/Kr 1475/15 odrzucające skargę D.W. na działanie Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w przedmiocie zarejestrowania jako osoby poszukującej pracy postanawia:

Skład

Sędzia NSA Irena Kamińska przewodniczący

Sentencja

oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Pismem z dnia 19 września 2015 r. D.W. złożył skargę na działanie Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego wnosząc o "stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez pozwanego w sprawie odmowy zarejestrowania jako osoby poszukującej pracy w GUP w Krakowie".

Pismem z dnia 4 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 listopada 2015r., jednak nie udzielił on na nie żadnej odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę.

Jak wyjaśnił Sąd w uzasadnieniu, zgodnie z treścią art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. W swojej skardze skarżący wniósł o "stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez pozwanego w sprawie odmowy zarejestrowania jako osoby poszukującej pracy w GUP w Krakowie". Nie podał jednak ani daty ani numeru zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym konieczne stało się wezwanie skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie jej przedmiotu. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 listopada 2015 r., termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał w dniu 17 listopada 2015 r., jednak w wyznaczonym terminie nie udzielił on na to wezwanie odpowiedzi.

Powyższe oznaczało w ocenie WSA w Krakowie, że braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w wyznaczonym przez Sąd terminie, co zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi podstawę do odrzucenia skargi.

Zażalenie na powyższe wywiódł D.W. Wskazał, że w odpowiedzi na wezwanie Sądu złożył pismo, jednak nie posiada jego potwierdzenia, gdyż wysłał list priorytetem.

Opinię o braku podstaw do wniesienia zażalenia sporządził pełnomocnik skarżącego ustanowiony z urzędu, wnosząc jednocześnie o zasądzenie kosztów udzielonej skarżącemu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skarga powinna zawierać m.in. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie zawiera takiego oznaczenia. Pomimo wezwania Sądu brak ten nie został uzupełniony, a twierdzenie skarżącego, że złożył stosowne pismo w wykonaniu tego wezwania nie został poparty jakimkolwiek dowodem. Co więcej, wskazania zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności nie zawiera także zażalenie. Jednoznaczne oznaczenie przedmiotu, który ma zostać poddany kontroli przez sądem administracyjny, jest konieczne, aby móc określić sprawę sądowoadministracyjną i jej granice. Skoro zatem skarżący nie wypełnił wezwania Sądu pierwszej instancji w terminie, to tym samym skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.