Postanowienie NSA z 3 sierpnia 2022 r., I OZ 267/22

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 3 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. Ż. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2021 r. sygn. akt VIII SA/Wa 761/20

Sprawa

w sprawie ze skargi Z. Ż. na decyzję Ministra Rozwoju z dnia 9 września 2020 r. nr DO.1.7614.652.2020.JS w przedmiocie stwierdzenia nabycia prawa własności postanawia oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Maciej Dybowski przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z 27 października 2021 r. sygn. akt VIII SA/Wa 761/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie: 1. odrzucił skargę kasacyjną;

2. zwrócił skarżącemu Z. Ż. kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wniesiona przez pełnomocnika skarżącego skarga kasacyjna nie zawierała elementu, o którym stanowi art. 176 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej ppsa), tj. wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Sąd wyjaśnił, że brak takiego wniosku stanowi usuwalny brak formalny skargi kasacyjnej, w związku z czym pełnomocnik skarżącego pismem z 16 września 2021 r., stanowiącym wykonanie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 9 września 2021 r. VIII SA/Wa 761/20 został wezwany do jej uzupełnienia. Przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej doręczono pełnomocnikowi skarżącego 30 września 2021 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 96 akt sądowych). Termin na uzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej upłynął 7 października 2021 r. Mimo upływu terminu, pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braków formalnych skargi kasacyjnej (k. 92-96 i k. 101-103 akt sądowych).

Zażalenie złożył Z. Ż. (dalej skarżący), reprezentowany przez adw. D. J. zaskarżając w całości postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, zarzucając postanowieniu naruszenie art. 178 i 177a ppsa, podnosząc w odniesieniu do obu zarzutów, że strona nie otrzymała wezwania do uzupełnienia braku, tj. złożenia wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie lub złożenia oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy stosownie do art. 176 ppsa. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i uwzględnienie zażalenia w całości (k. 113-114 akt sądowych).

Postanowieniem z 17 marca 2022 r. VIII SA/Wa 761/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia skarżącemu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej (k. 129-136 akt sądowych).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 176 § 2 ppsa, jednym z wymogów formalnych skargi kasacyjnej jest to, aby zawierała ona wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy.

Jak stanowi art. 177a ppsa, jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W tej sprawie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sąd I instancji prawidłowo uznał, że wniesiona przez pełnomocnika skarżącego skarga kasacyjna nie zawierała wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy (art. 176 § 2 ppsa). Jak wynika z akt sprawy, korespondencja sądowa zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej została skutecznie doręczona 30 września 2021 r. na adres pełnomocnika skarżącego. Zwrotne potwierdzenie odbioru podpisane przez pracownika kancelarii zawiera informację o rodzaju dokumentów znajdujących się w kopercie, tj.: 1. wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej;

2. odpis zarządzenia o wpisie (k. 96 akt sądowych). Skoro w momencie odbioru przesyłki nie stwierdzono, by nie zawierała ona któregoś z dokumentów wskazanych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, należało uznać, że potwierdzenie podpisem odbioru przesyłki oznaczało nie tylko potwierdzenie, że przesyłka została doręczona osobie upoważnionej do jej odbioru w dacie na formularzu wskazanej, ale również, że zawartość przesyłki odpowiada tej, która została wskazana na formularzu zwrotnego potwierdzenia odbioru. Zwrotne potwierdzenie odbioru, będące dokumentem urzędowym, poprzedzają: zarządzenie Przewodniczącego Wydziału by wezwać skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi na rozprawie lub złożenia oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy stosownie do art. 176 § 2 ppsa; zarządzenie Przewodniczącego Wydziału by wezwać pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł; dwa pisma sądowe kierowane do adw. D. J. wykonujące oba zarządzenia (k. 92-95 akt sądowych). Pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił, by było inaczej niż prawidłowo ustalił Sąd I instancji na podstawie zwrotnego potwierdzenia odbioru. Profesjonalny pełnomocnik strony nie podjął żadnych niezwłocznych działań, by sugerowaną nieprawidłowość w doręczeniu zasygnalizować Sądowi. Dlatego zarzuty pełnomocnika skarżącego sprowadzające się do twierdzenia, że pełnomocnik skarżącego nie otrzymał wezwania do uzupełnienia braku przez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, a jedynie wezwanie do uiszczenia wpisu uznać należało za bezzasadne.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, oddalił zażalenie.