Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: Sąd I instancji) postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 1943/22 odrzucił – z uwagi na uchybienie terminu – zażalenie J. G. (dalej: Skarżący) na postanowienie Sądu I instancji z dnia 30 czerwca 2023 r. wydane w przedmiocie odrzucenia zażalenia.
Zażalenie na postanowienie z dnia 30 sierpnia 2023 r. (w piśmie z 15 września 2023 r.) złożył Skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W myśl art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie zaś z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną.
Z akt sprawy wynika, że odpis postanowienia z dnia 30 czerwca 2023 r. z uzasadnieniem został doręczony Skarżącemu 17 lipca 2023 r. Siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął 24 lipca 2023 r. Skarżący zażalenie wniósł 28 lipca 2023 r. (data stempla pocztowego), a zatem z przekroczeniem ustawowego terminu do jego wniesienia.
Tym samym postanowienie Sądu I instancji z dnia 30 czerwca 2023 r. odrzucające zażalenie z uwagi na złożenie go z uchybieniem terminu uznać należało za prawidłowe.
W konsekwencji aktualnie rozpoznawane zażalenie na postanowienie z 30 sierpnia 2023 r. uznać należy za bezzasadne.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Prostując na podstawie art. 156 § 3 w zw. z art. 166 p.p.s.a. oczywistą omyłkę zawartą w komparycji zaskarżonego postanowienia, Naczelny Sąd Administracyjny miał na względzie, że z akt sprawy jednoznacznie wynika, że kwestionowanym w niniejszej sprawie aktem organu administracji publicznej była decyzja, a nie postanowienie.