Postanowienie NSA z 23 kwietnia 2010 r., I OZ 269/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 23 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.Sz. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2010 r. sygn. akt. I SA/Wa 1593/09 odrzucające zażalenie J.Sz. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 stycznia 2010 r. sygn. akt. I SA/Wa 1593/09 odrzucające skargę kasacyjna

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2009 r. sygn. akt. I SA/Wa 1593/09

Skład

Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz przewodniczący, sprawozdawca

Sprawa

w sprawie ze skargi J.Sz. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...] w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną J.Sz. od postanowienia z dnia 23 listopada 2009 r. odrzucającego jego skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...] w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej.

Postanowienie powyższe wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia zażalenia oraz o obowiązku jego sporządzenia przez adwokata lub radcę prawnego doręczono skarżącemu w dniu [...] stycznia 2010 r.

Od powyższego orzeczenia w dniu [...] stycznia 2010 r. skarżący wniósł sporządzone osobiście zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w/w zażalenie odrzucił.

Sąd pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako: "P.p.s.a.") wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Natomiast z art. 194 § 4 P.p.s.a., zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.

W ocenie Sądu pierwszej instancji, skoro J. Sz. pismem z dnia [...] stycznia 2010 r. pouczony został, że przedmiotowe zażalenie powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego i pomimo tego pouczenia, w dniu [...] stycznia 2010 r. wniósł osobiście sporządzone zażalenie, to skutkuje to jego odrzuceniem.

Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia J.Sz. wniesionego do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim należy podkreślić, że zgodnie z treścią art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.

Jednocześnie istotnym jest, że niedopełnienie warunku sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego jest brakiem nieusuwalnym powodującym odrzucenie zażalenia (por. postanowienie NSA z dnia 4 czerwca 2008 r. I OZ 359/08 LEX Nr 493883, postanowienie NSA z 30 września 2004 r. OZ 474/04 niepubl.).

W niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, zostało sporządzone przez skarżącego osobiście. Przy czym, nie jest on żadnym z podmiotów określonych w art. 175 § 2 i § 3 P.p.s.a.

W konsekwencji stwierdzić należy, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo zażalenie to jako niedopuszczalne, odrzucił.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2, art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.