Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2015 r., sygn. akt I OZ 269/15, oddalił zażalenie Z. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 lutego 2015 r., sygn. akt III SA/Gd 938/14 o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 stycznia 2015 r. wzywające skarżącą do uzupełnienia braków formalnych pisma.
Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie, jako niedopuszczalne, należało odrzucić.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wyliczone enumeratywnie w tym przepisie (pkt 1-10). Ustawodawca, w powołanej wyżej ustawie, nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, jako ostateczne, nie podlegają zaskarżeniu i są prawomocne od chwili ich ogłoszenia, bądź podpisania w przypadku orzeczenia wydanego na posiedzeniu niejawnym.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w zw. z art. 193 i art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.