Postanowienie NSA z 27 maja 2024 r., I OZ 272/24

Wydany

27 maja 2024 r.

Sąd

r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 27 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2024 r., sygn. akt I SA/Wa 2879/22 odrzucające skargę kasacyjną A. S.

Skład

Sędzia NSA Jolanta Rudnicka przewodniczący

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 września 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 2879/22

Sprawa

w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 18 października 2022 r. nr KOA/4204/Op/22 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 lutego 2024 r., sygn. akt I SA/Wa 2879/24, odrzucił skargę kasacyjną A. S. od wyroku tegoż Sądu Administracyjnego z dnia 15 września 2023 r., sygn. akt I SA/Wa 2879/22, w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 18 października 2022 r., nr KOA/4204/Op/22, w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z § 2 art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy.

Sąd podał, że w niniejszej sprawie pełnomocnik wnoszącego skargę kasacyjną w skardze kasacyjnej wniósł między innymi o rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym lub na rozprawie. Z uwagi na niejednoznaczność tego oświadczenia wezwano pełnomocnika wnoszącego skargę kasacyjną do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej, poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi w dniu 29 stycznia 2024 r., zatem siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych upłynął w dniu 5 lutego 2024 r. Tymczasem pełnomocnik odpowiedział na wezwanie w dniu 7 lutego 2024 r. (data nadania), a więc już po upływie terminu do dokonania tej czynności procesowej. Wobec tego, Sąd, na podstawie art. 178 p.p.s.a., skargę kasacyjną odrzucił.

Na powyższe postanowienie skarżący, reprezentowany przez adwokata, złożył zażalenie, zarzucając naruszenie:

• art. 178 p.p.s.a., poprzez błędne przyjęcie przez Sąd, że istnieje podstawa do odrzucenia skargi kasacyjnej, podczas gdy oświadczenie o sposobie rozpoznania skargi kasacyjnej zostało złożone w terminie,
• art. 178 w zw. z art. 176 § 2 p.p.s.a., poprzez uznanie, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna ze względu na złożenie niejasnego oświadczenia, podczas gdy oświadczenie zostało złożone skutecznie w skardze, a jakakolwiek niejasność nie stanowi przeszkody w rozpoznaniu skargi, wskazano ponadto, że potencjalna niejasność w sformułowaniu oświadczenia mogła stanowić co najwyżej nieumyślną omyłkę pisarską.

Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nadanie sprawie biegu oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu zaznaczono, że skarga kasacyjna zawierała wniosek o rozpoznanie sprawy na rozprawie. Zdaniem skarżącego nie można więc uznać, że jakakolwiek niejasność w/w wniosku jest podstawą uzasadniającą odrzucenie skargi, zważywszy na to, że stanowisko w tej kwestii może ulec zmianie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 176 § 1.p.s.a., skarga kasacyjna powinna zawierać: 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części;

2. przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie;
3. wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Stosownie zaś do art. 176 § 2 p.p.s.a., poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. W myśl art. 177a p.p.s.a., jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie natomiast z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Jak wynika z akt sprawy, wniesiona przez pełnomocnika skarżącej skarga kasacyjna nie zawierała jednoznacznego wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Żądanie skargi kasacyjnej w tym przedmiocie zostało bowiem sformułowane w następujący sposób: "na podstawie art. 176 § 2 p.p.s.a. wnoszę o rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym lub na rozprawie". Nie można zatem uznać, że w skardze kasacyjnej skutecznie złożono oświadczenie co do trybu jej rozpoznania, co podniesiono w zażaleniu. Zatem należy uznać, że zasadnie wezwano pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. W/w wezwanie doręczono w dniu 29 stycznia 2024 r., zatem 7 – dniowy termin zakreślony dla dokonania tej czynności, upłynął w dniu 5 lutego 2024 r. Natomiast odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie pełnomocnik dokonał dopiero w dniu 7 lutego 2024 r. (data nadania), a więc już po upływie terminu.

Należy w tym miejscu podkreślić, że wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy jest obligatoryjnym elementem skargi kasacyjnej, bez którego ten środek odwoławczy nie może otrzymać prawidłowego biegu. W myśl art. 182 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany oświadczeniem strony wnoszącej skargę kasacyjną o zrzeczeniu się rozprawy, w sytuacji gdy nie sprzeciwią się temu pozostałe strony postępowania. Dlatego przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej konieczne jest bezsprzeczne ustalenie intencji strony skarżącej kasacyjnie co do trybu, w którym skarga kasacyjna ma zostać rozpoznana. Oświadczenie powinno znaleźć się w skardze kasacyjnej albo w odrębnym piśmie uzupełniającym.

Zatem, skoro w niniejszej sprawie wniosek skargi kasacyjnej w w/w kwestii nie został jasno określony, zasadnie wezwano skarżącego (pełnomocnika) do jego uzupełnienia. Pomimo tego jednak pełnomocnik nie uzupełnił żądanych braków w terminie. Prawidłowo zatem Sąd I instancji skargę kasacyjną odrzucił.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.