Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 15 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2089/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił pismo H. Z. z dnia 14 listopada 2013 r. bez rozpoznania w sprawie ze skargi H. Z. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
W uzasadnieniu zarządzenia Sąd I instancji wskazał, iż H. Z. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo z dnia 14 listopada 2013 r. nazwane "wniosek o przywrócenie terminu".
Pismem z dnia 9 grudnia 2013 r. skarżąca została wezwana do bardzo zwięzłego sprecyzowania swoich żądań, a w szczególności do nadesłania stosownego "wniosku i wyjaśnień", o których mowa w powyższym piśmie, a których skarżąca nie dokonała w terminie. Jednocześnie pouczono skarżącą o treści art. 86 i art. 87 P.p.s.a. Termin do wykonania zarządzenia zakreślono na 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma z dnia 14 listopada 2013 r. bez rozpoznania. Zarządzenie doręczono stronie dnia 16 grudnia 2013 r. W odpowiedzi na powyższe wpłynęło do Sądu pismo skarżącej, w którym strona nie sprecyzowała w należyty sposób pisma nadanego w dniu 14 listopada 2013 r.
Wydając zaskarżone postanowienie Sąd pierwszej I wskazując na treść art. 49 § 1 i § 2 P.p.s.a. wyjaśnił, iż skarżąca nie wykonała prawidłowo wezwania z dnia 9 grudnia 2013 r. tj. nie uzupełniła pisma z dnia 14 listopada 2013 r., nie sprecyzowała jednoznacznie jakiego wniosku i wyjaśnień nie dokonała w terminie, a co do których przywrócenia terminu domagała się w przedmiotowym piśmie.
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyła H. Z., w którym wniosła o przywrócenie terminu sprawy w celu złożenia osobistych wyjaśnień i przedstawienia faktów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 46 ust. 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, każde pismo wnoszone do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinno zawierać m.in. oznaczenie rodzaju pisma (pkt 2), osnowę wniosku lub oświadczenia (pkt 3). Pismo procesowe skierowane do sądu administracyjnego powinno zawierać sprecyzowane żądanie w zakresie prowadzonego postępowania administracyjnego, którego dotyczy skarga. Podkreślić należy, że w istocie nie może to być dowolne żądanie ochrony, lecz jedynie takie, któremu zgodnie z przepisami ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd administracyjny pozostając w granicach ustrojowej właściwości szczególnej może nadać bieg. W przypadku wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, zgodnie z dyspozycją art. 86 § 1 P.p.s.a., strona składając go musi sprecyzować, przywrócenia terminu dla jakiej czynności wnosi.
Sąd nie może za stronę decydować o charakterze wnoszonych przez nią pism. To na stronie spoczywa obowiązek sprecyzowania jej woli i treści żądania zawartego w piśmie procesowym, tak aby umożliwić sądowi właściwą jego kwalifikację i nadanie mu biegu zgodnego z obowiązującą procedurą sądową.
Stosownie do treści art. 49 § 1 P.p.s.a., w sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia, w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Natomiast zgodnie z przepisem art. 49 § 2 P.p.s.a., jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.
Na podstawie zarządzenia z dnia 9 grudnia 2013 r. skarżąca została wezwana do sprecyzowania swoich żądań, a w szczególności do nadesłania stosownego "wniosku i wyjaśnień", o których mowa w powyższym piśmie, a których skarżąca nie dokonała w terminie. Jednocześnie pouczono skarżącą o treści art. 86 i art. 87 P.p.s.a. W zakreślonym terminie skarżąca nadesłała pismo, w którym zawarła inne okoliczności nie związane bezpośrednio z żądaniem Sądu o sprecyzowanie charakteru pisma. Nie określiła więc jaki charakter miało jej pismo z dnia 14 listopada 2013 r. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie stwierdził, iż skarżąca nie uzupełniła braków formalnych pisma i prawidłowo pozostawił je bez rozpoznania. Wydane w tym zakresie zarządzenie w pełni odpowiada zatem prawu.
Na obecnym etapie postępowania Naczelny Sąd Administracyjny ocenia wyłącznie prawidłowość zastosowania przez Sąd I instancji art. 49 § 2 i pozostawienia pisma skarżącej bez rozpoznania. Skoro skarżąca nie uzupełniła w zakreślonym terminie braków formalnych pisma z dnia 14 listopada 2013 r., to w tej sytuacji należało uznać, iż Sąd I instancji słusznie zaskarżonym zarządzeniem z dnia 15 stycznia 2014 r. pozostawił to pismo bez rozpoznania.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a.