Postanowienie NSA z 22 kwietnia 2008 r., I OZ 277/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 22 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 104/06 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 27 lipca 2007 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej

Sprawa

w sprawie ze skargi Z. L. na decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej mianowania na inne stanowisko służbowe postanawia oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Jolanta Rajewska

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 27 września 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 104/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie Z. L. na postanowienie tego Sądu z dnia 27 lipca 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 104/06 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 17 maja 2007 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej ustawa P.p.s.a.), zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Zażalenie na to postanowienie pomimo tzw. przymusu adwokacko – radcowskiego zawartego w art. 175 ustawy P.p.s.a, zostało sporządzone i wniesione przez skarżącego osobiście, w związku z tym podlegało ono odrzuceniu jako niedopuszczalne.

Sąd I instancji wyjaśnił ponadto, iż postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie zamyka możliwości złożenia tego środka odwoławczego ponownie, ale z zachowaniem rygorystycznych wymogów formalnych, jakie zakreśla ustawa dla skargi kasacyjnej. Wskazał również, iż postanowieniem z dnia 17 września 2007 r. zostało przyznane skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Z. L., wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia wskazał, iż powinno nastąpić zawieszenie postępowania do czasu wyznaczenia radcy prawnego, w związku z udzieleniem mu przez Sąd prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienia radcy prawnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Jak słusznie wskazał Sąd I instancji, sporządzenie zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi kasacyjnej objęte jest tzw. przymusem adwokacko – radcowskim. Zażalenie niespełniające tego wymogu podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy P.p.s.a., zgodnie z którym Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalne. Nieistotny jest przy tym powód niespełnienie wskazanego wymogu. Podnoszone przez stronę okoliczności, że nie została zakończona procedura ustanowienia dla niego pełnomocnika z urzędu, nie ma na tym etapie postępowania żadnego znaczenia, gdyż niezachowanie tzw. przymusu adwokacko - radcowskiego jest nieusuwalnym brakiem wniesionego środka zaskarżenia.

Odrzucenie sporządzonej osobiście przez skarżącego skargi kasacyjnej nie wyklucza możliwości ponownego złożenia tego środka zaskarżenia przez profesjonalnego pełnomocnika, z zachowaniem wszystkich wymogów przewidzianych w ustawie. O powyższym skarżący został prawidłowo pouczony przez Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie doręczając postanowienie z dnia 27 września 2007 r., zasadnie też poinformował stronę o obowiązku sporządzenia zażalenia przez adwokata lub radcę prawnego.

Z powyższych względów uznać należy, że zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2007 r. o odrzuceniu niedopuszczalnego środka zaskarżenia nie zawiera usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.