Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie M.S. na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 5 listopada 2015 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej M.S. od wydanego w niniejszej sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2014 r.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący nie jest adwokatem, ani radcą prawnym, jak również nie jest osobą, o której mowa w art. 175 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a."). Tym samym nie mógł skutecznie osobiście sporządzić zażalenia od postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną. Powyższe oznacza zaś, że zażalenie z dnia 3 grudnia 2015 r., jako niespełniające wymogu określonego w art. 194 § 4 P.p.s.a., jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł M.S.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie jest bezzasadne.
Przepis art. 194 § 4 P.p.s.a. stanowi że zażalenie na postanowienie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej czyni wniesienie takiego zażalenia niedopuszczalnym w rozumieniu art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie bezspornym jest, że postanowieniem WSA w Warszawie z dnia 5 listopada 2015 r. odrzucono wniesioną przez M.S. skargę kasacyjną. Skarżący wniósł sporządzone osobiście zażalenie na to postanowienie. W tej sytuacji prawidłowo Sąd Wojewódzki uznał, że przedmiotowe zażalenie należało odrzucić jako uchybiające wymogowi określonemu w art. 194 § 4 P.p.s.a.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.