Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2009 r., sygn. akt I OZ 279/08, oddalił zażalenie W. E. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1290/07 w sprawie ze skargi Zarządu Miasta i Gminy Szamotuły na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] października 2001 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji wywłaszczeniowej.
W. E. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie jako wydanego z rażącym naruszeniem art. 20 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "P.p.s.a." oraz art. 304 § 2 k.p.k.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
zasadą jest, że stosownie do art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie.
Z powyższego przepisu wynika, że zażalenie na postanowienie wydane przez Naczelny Sąd Administracyjny nie przysługuje, bowiem w myśl art. 168 § 1 P.p.s.a., postanowienie takie staje się prawomocne, jako że nie przysługuje od niego środek odwoławczy. W związku z tym zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie zażalenie W. E. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2009 r. zostało rozpoznane przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2009 r., które to postanowienie jest ostateczne.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i art. 197 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.