Postanowienie NSA z 23 stycznia 2015 r., I OZ 28/15

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 23 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 1039/13 pozostawiające wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania

Sprawa

w sprawie ze skargi H.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 1039/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie pozostawił wniosek H. Z. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że H. Z. wezwana do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 24 czerwca 2014 r. (odrzucające jej wcześniejsze zażalenie na postanowienie WSA w Rzeszowie odrzucające skargę kasacyjną od wyroku tego Sądu oddalającego skargę na decyzję SKO w Rzeszowie) wniosła o zwolnienie z tej opłaty.

W związku z brzmieniem art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 202 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", który przewiduje, że wniosek o prawo pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru, przesłano skarżącej taki formularz (PPF). Wskazano jednocześnie, że należy go wypełnić i złożyć w Sądzie w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia. Zaznaczono również, że skutkiem procesowym niedokonania powyższej czynności w podanym terminie będzie pozostawienie wniosku bez rozpoznania.

Wymienione wezwanie wraz z drukiem PPF doręczono skarżącej w dniu 19 września 2014 r. Do dnia 26 września 2014 r. strona nie nadesłała wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wobec powyższego, referendarz sądowy, zarządzeniem z dnia 15 października 2014 r., pozostawił ten wniosek bez rozpoznania.

Od zarządzenia tego H. Z. wniosła sprzeciw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie pozostawiając wniosek H.Z.o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania na podstawie art. 257 p.p.s.a., wskazał, że z uwagi na fakt, że wniosek H. Z. o zwolnienie od wpisu od zażalenia na postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 24 czerwca 2014 r. nie został złożony na stosownym formularzu, przesłano go stronie celem wypełnienia i odesłania do Sądu w terminie siedmiu dni. Pomimo upływu tego terminu (co miało miejsce w dniu 26 września 2014 r.) H.Z. nie nadesłała do Sądu wypełnionego formularza PPF. Czynności tej nie dokonała także przy wnoszeniu sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 15 października 2014 r.

W zażaleniu H. Z. wskazała, iż pomimo tego, że nie złożyła wniosku na stosownym formularzu Sąd winien go rozpoznać, bowiem w aktach sprawy znajduje się wiele informacji na temat jej stanu majątkowego i dochodów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Ze zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki wynika, że skarżąca otrzymała – wraz z pouczeniem – formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w dniu 19 września 2014 r. W zakreślonym terminie, który upływał 26 września 2014 r. rzeczonego formularza nie złożyła. Trafnie zatem Sąd I instancji zastosował art. 257 p.p.s.a. i pozostawił wniosek H. Z. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, gdyż jego braki nie zostały uzupełnione w terminie (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Wskazać należy, że niedopuszczalne jest merytoryczne rozpatrzenie takiego wniosku, jeśli nie została zachowana przewidziana ustawą (p.p.s.a.) szczególna forma jego złożenia (formularz PPF), co jasno wynika z brzmienia art. 252 § 2 i art. 257 p.p.s.a. Z tego względu zażalenie nie może być uwzględnione.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na zasadzie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił oddalić zażalenie.