Postanowienie NSA z 11 kwietnia 2014 r., I OZ 280/14

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 11 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia adwokata J. P. na postanowienie zawarte w pkt 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 4 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Bk 959/13 przyznające adwokatowi J. P. wynagrodzenie tytułem zastępstwa prawnego skarżącego A. R. wykonanego na zasadzie prawa pomocy

Sprawa

w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 30 sierpnia 2013 r., nr 400.233/C-17/8/13 w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej postanawia: uchylić postanowienie zawarte w pkt 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 4 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Bk 959/13 i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku do ponownego rozpoznania.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig – Maciszewska

Uzasadnienie

Postanowieniem zawartym w pkt 3 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 4 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Bk 959/13 przyznano adwokatowi J. P. kwotę 295,20 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne skarżącego A. R. wykonanego na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...]w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej. Jako podstawę prawną Sąd wskazał art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz § 2 ust. 1-3, § 6 pkt 1, § 18 ust. 2 pkt 1 lit. a oraz § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).

Na to postanowienie zażalenie złożył adwokat J. P. podnosząc, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest należność pieniężna, zatem Sąd błędnie naliczył kwotę należnego mu wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu. Pełnomocnik wskazał, że w sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku przedmiot zaskarżenia stanowiła należność pieniężna w wysokości ustalonej opłaty adiacenckiej, to jest 28.255,50 zł. Podał, że oczywistą omyłką Sądu było przywołanie w podstawie prawnej zasądzonych kosztów § 18 ust. 2 pkt 1 lit. a, gdyż podstawą do obliczenia wynagrodzenia w niniejszej sprawie powinien być § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a powołanego rozporządzenia. Jak natomiast wynika z zasądzonej kwoty, Sąd należne pełnomocnikowi koszty wyliczył przy uwzględnieniu regulacji zawartej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia, który nie miał w sprawie zastosowania. Zdaniem pełnomocnika w sprawie nie mógł mieć także zastosowania § 6 pkt 1 powołanego rozporządzenia, lecz jego pkt 5, który stanowi, że stawka minimalna przy wartości sprawy powyżej 10.000 zł do 50.000 zł wynosi 2.400 zł. Zdaniem pełnomocnika skarżącego oznacza to, że należne mu wynagrodzenie liczone od kwoty 28.255,50 zł wynosi 2.952,00 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

w przedmiotowej sprawie zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). W § 18 tego rozporządzenia określone zostały stawki wynagrodzenia pełnomocnika działającego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przedmiotem sporu w niniejszym postępowaniu jest opłata adiacencka naliczona w kwocie 28.255,50 zł, a zatem należność pieniężna, toteż wysokość wynagrodzenia, na co zasadnie powołał się pełnomocnik skarżącego, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a, powinna być obliczona na podstawie § 6 pkt 5 powołanego rozporządzenia.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.