Postanowienie NSA z 5 lipca 2022 r., I OZ 280/22

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 5 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SA/Gl 307/22 o odmowie przywrócenia terminu

Sprawa

w sprawie ze skargi J.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i odrzucić wniosek o przywrócenie terminu.

Skład

Sędzia NSA Zygmunt Zgierski przewodniczący

Uzasadnienie

Decyzją z [...] listopada 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta Bytomia z [...] września 2021 r. Decyzja Kolegium została przesłana na adres J.B. przesyłką poleconą, która została dwukrotnie awizowana, a następnie zwrócona do nadawcy jako niepodjęta w terminie.

Pismem z dnia 28 stycznia 2022 r. skarżący działający osobiście wniósł skargę na powyższą decyzję, a pismem z 4 kwietnia 2022 r. jego pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi, wskazując, że skarżący nie otrzymał adresowanych do niego przesyłek, jak również nie znajdowały się one w placówce pocztowej, co skarżący zareklamował. Jednocześnie pełnomocnik zaznaczył, że skarżący dokonał protokolarnego odbioru decyzji w organie w dniu 30 grudnia 2021 r., a zatem dotrzymał terminu do złożenia skargi.

Postanowieniem z 29 kwietnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił przywrócenia terminu do złożenia skargi, wskazując, że skarżący nie wykazał, że na skutek nieprawidłowości w awizacji przesyłki pocztowej zawierającej zaskarżoną decyzję rozstrzygnięcia tego nie można uznać za skutecznie doręczone.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, skarżący wywiódł zażalenie, w którym domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej: ppsa, czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednocześnie stosowanie do postanowień art. 86 § 1 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 88 ppsa spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, zaskarżona decyzja została przesłana na adres skarżącego, a po dwukrotnym awizowaniu korespondencji w dniach 25 listopada 2021 r. oraz 3 grudnia 2021 r. została w dniu 10 grudnia 2021 r. zwrócona do nadawcy jako niepodjęta w terminie. Jak wynika z odpowiedzi na skargę, organ uznał zaskarżoną decyzję za doręczoną w dniu 9 grudnia 2021 r. w trybie art. 44 kpa.

Należy wyjaśnić, że przepis ten przewiduje tryb doręczenia zastępczego, który stanowi wyjątek od ogólnych reguł doręczania pism w postępowaniu administracyjnym i jako taki powinien być wykładany ściśle. Podkreślenia także wymaga, że do uznania skuteczności dokonania doręczenia w tym trybie wymagane jest spełnienie wszystkich wymogów wskazanych w powyższym przepisie. Jednym z tych wymogów jest umieszczenie zawiadomienia o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia, w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 kpa).

Jak wynika z utrwalonego stanowiska sądów administracyjnych organ prowadzący postępowanie powinien dysponować niebudzącymi wątpliwości dowodami potwierdzającymi zawiadomienie adresata o nadejściu przesyłki, pozostawieniu jej w oddawczym urzędzie pocztowym przez określony czas. Z akt sprawy musi zatem jednoznacznie wynikać, gdzie to zawiadomienie zostało umieszczone. Skutek prawny doręczenia mogą bowiem mieć tylko takie czynności doręczającego, które realizują wszystkie wymogi określone w art. 44 kpa (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 lipca 2013 r., sygn. akt II OSK 572/12). Tymczasem w aktach administracyjnych sprawy poza kopią koperty, w której przesłano zaskarżoną decyzję, zawierającą adnotację o fakcie i datach awizowania przesyłki znajduje się także niewypełniony przez doręczyciela druk zwrotnego potwierdzenia doręczenia. Oznacza to, że w aktach sprawy brak jest informacji pozwalających na stwierdzenie, że dochowane zostały wymogi, o których mowa w art. 44 § 2 kpa, co wyklucza możliwość uznania zaskarżonej decyzji za doręczoną w trybie doręczenia zastępczego. Jednocześnie, jak to wynika z akt administracyjnych sprawy, skarżący odebrał w dniu 30 grudnia 2021 r. w siedzibie organu zaskarżoną decyzję, co pozwala na uznanie jej za doręczoną w trybie art. 42 § 3 kpa. W konsekwencji powyższego oznacza to, że skarga z 28 stycznia 2022 r. została wniesiona w ustawowym terminie, a zatem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi okazał się bezprzedmiotowy.

W świetle powyższych wywodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 88 w zw. z art. 193 oraz art. 188 w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w postanowieniu.