Postanowienie NSA z 27 kwietnia 2012 r., I OZ 285/12

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 27 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 marca 2012 r., sygn. akt VIII SA/Wa 90/12 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu

Sprawa

w sprawie ze skargi M.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia alimentacyjnego postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Janina Antosiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek M.W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż skarga strony wniesiona została bezpośrednio do Sądu pismem z dnia 30 grudnia 2011 r. Następnie pismem z dnia 3 stycznia 2012 r. Sąd przekazał tę skargę organowi, do którego wpłynęła ona w dniu 5 stycznia 2012 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia, który kończył swój bieg w dniu 30 grudnia 2011 r. Wobec przekroczenia ustawowego terminu, postanowieniem z dnia 14 lutego 2012 r. Sąd I instancji odrzucił skargę wniesioną w niniejszej sprawie. Postanowienie to doręczono skarżącej w dniu 20 lutego 2012 r. W piśmie z dnia 24 lutego 2012 r. (które nadane zostało w dniu 1 marca 2012 r.) skarżąca zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w którym wskazała, iż uchybienie powstało nie z jej winy, bowiem zaadresowała kopertę zawierającą skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu, będą pewną, iż w pierwszej kolejności dotrze ona do organu, który przekaże ją Sądowi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż wniosek o przywrócenie terminu złożony został po upływie siedmiodniowego terminu, wynikającego z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a. W ocenie Sądu o uchybieniu skarżąca dowiedziała się z uzasadnienia postanowienia z dnia 14 lutego 2012 r., zatem termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu rozpoczął swój bieg w dniu doręczenia skarżącej tego orzeczenia, to jest w dniu 20 lutego 2012 r. Zatem wniosek złożony w dniu 1 marca 2012 r. był spóźniony i podlegał odrzuceniu na podstawie art. 88 ustawy P.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła M.W., domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Skarżąca zarzuciła Sądowi błędne przyjęcie, iż uchybiła terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, nie została ona bowiem prawidłowo pouczona o sposobie i terminie wystąpienia z takim wnioskiem, a działała w sprawie bez profesjonalnego pełnomocnika.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw.

Art. 88 ustawy P.p.s.a. stanowi, iż wniosek o przywrócenie terminu, który jest z mocy ustawy niedopuszczalny albo spóźniony, podlega odrzuceniu. Spóźnionym będzie wniosek złożony z uchybieniem terminu wskazanego w art. 87 § 1 ustawy P.p.s.a., zgodnie z którym wniosek taki wniesiony być winien w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż wniosek M.W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu złożony został po terminie i z tego też powodu podlegał odrzuceniu. Stanowisko to uznać należy za zasadne.

Słusznie bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, iż o uchybieniu terminowi do wniesienia skargi strona dowiedziała się z postanowienia z dnia 14 lutego 2012 r., odrzucającego skargę, które doręczone było jej w dniu 20 lutego 2012 r. W tym też dniu rozpoczął swój bieg termin określony w art. 87 § 1 ustawy P.p.s.a., który upływał w dniu 27 lutego 2012 r. (poniedziałek). Skarżąca wniosek swój złożyła w dniu 1 marca 2012 r. – wprawdzie pismo zawierające wniosek datowane było na dzień 24 lutego 2012 r., jednakże nadane zostało w Urzędzie Pocztowym Radom 10 w dniu 1 marca 2012 r. i tę datę przyjąć należy za dzień złożenia wniosku, co wynika wprost z treści art. 83 § 3 ustawy P.p.s.a. Oznacza to, iż Sąd I instancji prawidłowo odrzucił wniosek skarżącej jako spóźniony.

Podkreślenia wymaga też, iż nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skarżącej, iż złożenie wniosku o przywrócenie terminu po upływie terminu z art. 87 § 2 ustawy P.p.s.a. nastąpiło z uwagi na brak pouczenia Sądu co do sposobu wniesienia tego środka procesowego. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 14 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał bowiem, iż możliwość przywrócenia terminu przewiduje art. 86 § 1 ustawy P.p.s.a., zatem skarżąca miała możliwość zapoznania się z treścią tego przepisu, a nieprzywołanie jego dokładnego brzmienia nie może być uznane za naruszenie zasady informowania strony, zawartej w art. 6 ustawy P.p.s.a. Ponadto zauważyć trzeba, iż skarżąca pismo z wnioskiem datowała na dzień 24 lutego 2012 r., jednakże nadała je w urzędzie pocztowym dopiero w dniu 1 marca 2012 r. Opóźnienie to nie znajduje jakiegokolwiek uzasadnienia w okolicznościach niniejszej sprawy i nie może ono obciążać Sądu.

Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.