Postanowienie NSA z 23 marca 2018 r., I OZ 285/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 23 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 grudnia 2017 r., sygn. akt III SAB/Kr 158/17 o odmowie wyłączenia sędziego

Sprawa

w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie nierozpoznania wniosku p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Maria Wiśniewska przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2017 r., sygn. akt III SAB/Kr 158/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie "odmówił żądaniu K. J. o wyłączenie Sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego K. K".

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że K. J. złożył wniosek o wyłączenie z działań i czynności Przewodniczącej Wydziału III WSA w Krakowie sędzi NSA K. K., zarzucając negatywne i stronnicze nastawienie w stosunku do niego. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające wyłączenie sędziego na wniosek, o których mowa w art. 19 ppsa, bowiem skarżący nie wykazał, aby istniała szczególna okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędzi K. K. w tej sprawie. Brak jest również przesłanek z art. 18 ppsa stanowiących podstawę do wyłączenia sędziego z mocy ustawy. Sąd pierwszej instancji podkreślił, że o wyłączeniu sędziego nie może decydować subiektywne przekonanie skarżącego co do tego, że sędzia prowadzi postępowanie wadliwie, nieobiektywnie, czy stronniczo, bez jednoczesnego wykazania istnienia uprzedzeń sędziego względem niego. Również sędzia K. K. w złożonym oświadczeniu nie wskazała na istnienie przesłanek uzasadniających wyłączenie jej od rozpoznania przedmiotowej sprawy.

Z uwagi zatem na niewskazanie przez skarżącego na przyczyny uzasadniające wyłączenie sędziego, Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 22 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm., zwanej dalej "ppsa"), nie uwzględnił jego wniosku.

K. J. wniósł na powyższe postanowienie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, domagając się jego uchylenia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 141 § 4 w zw. z art. 134 i art. 135 ppsa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie sądowoadministracyjnej na wniosek strony (art. 19 ppsa) może nastąpić, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w sprawie. Zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania przez sędziego. Przy czym zgodnie z art. 20 ppsa, to strona składająca wniosek obowiązana jest wskazać oraz uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Podstawowym celem instytucji procesowej wyłączenia sędziego jest przede wszystkim zapewnienie bezstronności sądu w konkretnym postępowaniu. Zadaniem regulacji jest eliminacja wpływu, jaki może wywierać występowanie pewnej kategorii powiązań (np. osobistych, ekonomicznych, służbowych itp.) na orzekającego sędziego w danym postępowaniu sądowym.

Skarżący, jako przyczynę uzasadniającą wyłączenie sędzi NSA K. K., sprawującej funkcję Przewodniczącej Wydziału III WSA w Krakowie, podał jej stronniczość i negatywne nastawienie do skarżącego oraz okoliczność, że istnieje możliwość jej wpływu na podległych jej sędziów. Nie wskazał natomiast na czym ta stronniczość, czy negatywne nastawienie w stosunku do niego ma polegać. Oczywiste z kolei jest, że sędzia ta, pełniąca funkcję przewodniczącej wydziału ma, w ramach swoich kompetencji procesowych i administracyjnych, wpływ na organizację pracy Wydziału i orzekających w nim sędziów, jedynie w zakresie wskazanym przepisami oraz podejmuje czynności procesowe w danej sprawie w zakresie wskazanym w przepisach. Nie można zatem przypisywać sędziemu, tylko z racji pełnionej funkcji, braku bezstronności, w rozumieniu art. 19 ppsa. Samo niezadowolenie czy subiektywne przeświadczenie skarżącego o stronniczości sędzi K. K. nie może prowadzić do uwzględnienia jego wniosku. Podniesione przez skarżącego zarzuty nie znajdują potwierdzenia w podnoszonych przez niego okolicznościach faktycznych, a więc nie są obiektywne.

Wskazane natomiast przez skarżącego we wniosku o wyłączenie sędziego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt: I OPP 15/17; I OZ 1331/17), które zapadły w innych sprawach toczących się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie zainicjowanych jego skargami nie mogą stanowić podstawy do zastosowania instytucji wyłączenia sędziego w niniejszej sprawie. Wyniki tych postępowań nie pozwalają na przyjęcie, że doszło do lekceważenia standardów zachowania bezstronności przy wykonywaniu czynności procesowych jako Przewodniczącej Wydziału - sędzi K. K. Odnosząc się zaś do zarzutu naruszenia art. 134 oraz art. 135 ppsa, należy wskazać, że przedmiotem postanowienia nie była skarga, lecz wniosek o wyłączenie sędziego, do rozpoznania którego powyższe przepisy nie mają zastosowania. Ponadto zaskarżone postanowienie zawiera wszystkie wymagane elementy składowe uzasadnienia, o których mowa art. 141 § 4 w zw. z art. 166 ppsa.

Zauważyć należy, że zgodnie z art. 22 § 2 ppsa wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Sędzia objęta wnioskiem K. J. złożyła wymagane oświadczenie, wskazując że nie zachodzą przesłanki prawne z art. 18 § 1 i art. 19 ppsa uzasadniające wyłączenie od rozpoznania sprawy. Zasadność tego oświadczenia nie budzi wątpliwości. Podkreślić zatem należy, że złożone przez sędzię NSA K. K. oświadczenie pozwala przyjąć, że podnoszone przez skarżącego okoliczności nie wywołują uzasadnionej wątpliwości co do jej bezstronności.

W tym stanie rzeczy, zarzuty skarżącego nie zasługują na uwzględnienie, gdyż Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił jego wniosek o wyłączenie sędziego jako bezzasadny, gdyż nie wykazano w nim przesłanek uzasadniających wyłączenie sędziego.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, postanowił jak w sentencji.