Postanowienie NSA z 27 kwietnia 2010 r., I OZ 286/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 27 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 22 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Sz 1108/07 o odmowie przyznania prawa pomocy

Sprawa

w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sz. z dnia [...] września 2007 r., Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Syn. akt I OZ 286/1

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 22 lutego 2010 r., odmówił R.S. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] września 2007 r., Nr [...], w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.

W uzasadnieniu postanowienia podał, iż postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 r. Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w Szczecinie wyznaczyła pełnomocnika w osobie adw. L.M.L., który przedłożył do akt sprawy pełnomocnictwo upoważniające do reprezentowania skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie.

Wyrokiem z dnia [...] grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę R.S., zaś w dniu [...] stycznia 2009 r. pełnomocnik skarżącego złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

R.S. w dniu [...] stycznia 2009 r. poinformował Sąd o złożeniu do Okręgowej Rady Adwokackiej w Szczecinie wniosku o wyznaczenie innego adwokata celem wniesienia skargi kasacyjnej od wyżej wymienionego wyroku Sądu.

Jak wynika z akt sprawy pismami z dnia [...] stycznia 2009 r., [...] lutego 2009 r. i [...] marca 2009 r. przesłanymi do wiadomości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie Dziekan ORA w Szczecinie wskazał skarżącemu, że brak jest podstaw do zmiany osoby pełnomocnika.

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, po rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia [...] marca 2008 r., odmówił przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata, wskazując, iż skarżącemu został już przyznany adwokat z urzędu w ramach przyznanego prawa pomocy, a przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują uprawnienia strony do wielokrotnego składania wniosku o przyznanie prawa pomocy, w sytuacji, gdy strona jest niezadowolona z działania dotychczasowego pełnomocnika ustanowionego na zasadzie prawa pomocy.

Rozpoznając zażalenie wnioskodawcy na powyższe postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2009 r. sygn. akt I OZ 764/09 orzekł o oddaleniu zażalenia.

W dniu 20 listopada 2009 r. skarżący ponownie wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wobec faktu, iż skarżącemu przyznano już prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu, kolejny jego wniosek w tym zakresie nie mógł zostać uwzględniony. Wyznaczenie bowiem adwokata z urzędu przez korporacje prawniczą i podjęcie przez niego czynności stanowi wykonanie wydanego postanowienia o przyznaniu prawa pomocy.

R.S. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie, kwestionując w nim konstytucyjność zasady przymusu adwokackiego do sporządzania skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Jak przyjęto w judykaturze, po wydaniu postanowienia niekończącego postępowania w sprawie zgłoszony ponownie wniosek dotyczący tej samej kwestii, podlega rozpoznaniu, jednak w razie niestwierdzenia zmiany okoliczności - podlega oddaleniu.

W świetle powyższego, należy wskazać, że z lektury akt sprawy wynika, iż wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu złożony po wykonaniu postanowienia Sądu z dnia [...] stycznia 2008 r. przyznającego skarżącemu prawo pomocy we wnioskowanym zakresie był już przedmiotem oceny Sądu. Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w w/w zakresie, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2009 r. oddalił zażalenie na to postanowienie.

Analiza obu wniosków o przyznanie prawa pomocy złożonych przez skarżącego (z dnia [...] marca 2008 r. i z dnia [...] listopada 2009 r.) wskazuje, iż okoliczności niniejszej sprawy nie uległy zmianie. Tym samym, skoro przesłanki przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu, po wykonaniu w/w postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia [...] stycznia 2008 r. były już raz oceniane i zarówno Sąd I instancji, jak i Naczelny Sąd Administracyjny uznały, iż wniosek skarżącego w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie, to biorąc pod uwagę, iż sytuacja ta nie uległa zmianie, na co jednoznacznie wskazuje ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, należy uznać, iż brak jest przesłanek do zmiany stanowiska Sądu w w/w kwestii i zastosowania trybu określonego w art. 165 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zatem w okolicznościach niniejszej sprawy, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 22 lutego 2010 r., pomimo częściowo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu.

Odnosząc się natomiast do podniesionej w zażaleniu kwestii zbadania konstytucyjności przepisów dotyczących przymusu adwokackiego do sporządzania skargi kasacyjnej, wskazać należy, iż w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego treść powołanych przepisów jest wystarczająco jasna i nie stoi w sprzeczności z przepisami Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.