Postanowienie NSA z 24 kwietnia 2008 r., I OZ 287/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 24 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 stycznia 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 1957/07 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi A. G. w przedmiocie decyzji Komendanta Głównego Policji utrzymującej rozkaz Komendanta Wyższej Szkoły Policji w S. nr [...] z dnia [...] o usunięciu ze szkolenia zawodowego podstawowego w Wyższej Szkole Policji w S. postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Janina Antosiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek A. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji utrzymującą w mocy rozkaz Komendanta Wyższej Szkoły Policji w S. nr [...] z dnia [...] o usunięciu skarżącego ze szkolenia w Wyższej Szkole Policji w S.. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż A. G. zwrócił się ze skargą, w której zawarł wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komendanta Głównego Policji, utrzymującej w mocy wskazany rozkaz, nie podając jednakże ani jej numeru ani daty wydania. Pismem z dnia 4 grudnia 2007 r. skarżący jeszcze raz potwierdził, iż jego skarga dotyczy decyzji Komendanta Głównego Policji, podkreślając jednocześnie, iż decyzja ta nie została mu doręczona. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż z odpowiedzi Komendanta Głównego Policji na skargę wynika, że decyzja, która stała się przedmiotem zaskarżenia, w ogóle nie została wydana, co oznacza, ze termin do wniesienia środka zaskarżenia nigdy nie rozpoczął biegu. Zdaniem Sądu nie można więc mówić o uchybieniu takiego terminu, ani nie można rozważać kwestii jego przywrócenia. Ponadto Sąd stwierdził, iż nawet gdyby przyjąć, że decyzja taka byłą wydana, to fakt niedoręczenia jej skarżącemu powoduje, iż nie trafiła ona do obiegu prawnego i nie wywołuje żadnych skutków, zatem również nie może być mowy o uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Sąd I instancji zauważył także, iż gdyby przedmiotem skargi był rozkaz Komendanta Wyższej Szkoły Policji w S., to wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi także nie mógłby być rozpoznany, bowiem na tego typu rozstrzygnięcie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Zażalenie na to postanowienie wniósł A. G., stwierdzając iż nie wiedział o tym, że Komendant Główny Policji nie wydał decyzji, która stała się przedmiotem zaskarżenia, a ponadto podkreślił, iż nie posiada wiedzy prawniczej, a ze skargą wystąpił, ponieważ żadna instytucja do jakiej zwracał się nie była w stanie mu pomóc.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) bezskuteczną jest czynność podjęta przez stronę po upływie terminu. Art. 86 § 1 tej ustawy stanowi, iż przywrócenie uchybionego terminu możliwe jest, gdy uchybienie nastąpiło bez winy strony.

W przedmiotowej sprawie A. G. domagał się przywrócenia terminu do złożenia skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji, utrzymującą w mocy rozkaz Komendanta Wyższej Szkoły Policji w S. nr [...] z dnia [...] o usunięciu skarżącego ze szkolenia w Wyższej Szkole Policji w S.. Jednakże, jak podkreślił to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z odpowiedzi na skargę udzielonej przez Komendanta Głównego Policji wynika, iż decyzja taka nigdy nie została wydana. Zasadnie stwierdził więc Sąd I instancji, że wniosek A. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na wskazaną decyzję był niedopuszczalny. Podkreślić bowiem trzeba, iż termin ten nie rozpoczął w ogóle biegu, bowiem dopiero z chwilą wydania decyzji administracyjnej i doręczenia jej stronie można mówić o rozpoczęciu biegu do wniesienia środka zaskarżenia na to rozstrzygnięcie. Okoliczność podniesiona przez skarżącego w zażaleniu, iż złożył on skargę do sądu administracyjnego dlatego, że żadna inna instytucja, do której się zwracał, nie mogła mu pomóc nie może stanowić przesłanki do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.