Postanowienie NSA z 4 sierpnia 2023 r., I OZ 287/23

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 4 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 stycznia 2023 r., sygn. akt I SPP/Wa 102/22 o odrzuceniu sprzeciwu

Od orzeczenia

od zarządzenia starszego referendarza sądowego z 8 sierpnia 2022 r., sygn. akt I SPP/Wa 102/22

Skład

Sędzia NSA Piotr Niczyporuk przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi J. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 31 grudnia 2021 r. nr KOC/7384/Op/21 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 24 stycznia 2023 r., sygn. akt I SPP/Wa 102/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: Sąd I instancji), odrzucił sprzeciw J. G. (dalej: Skarżący) od zarządzenia starszego referendarza sądowego z 8 sierpnia 2022 r., sygn. akt I SPP/Wa 102/22.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z 8 sierpnia 2022 r., starszy referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Odpis powyższego postanowienia z 8 sierpnia 2022 r. wraz z pouczeniem o przysługującym sprzeciwie został doręczony Skarżącemu 5 września 2022 r.

Skarżący wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przytoczył treść art. 259 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") i wskazał, że sprzeciw od zarządzenia z 8 sierpnia 2022 r. został wniesiony z uchybieniem wskazanego w pouczeniu, siedmiodniowego terminu, gdyż sprzeciw od zarządzenia z 8 sierpnia 2022 r. Skarżący wniósł 27 września 2022 r., podczas gdy termin do jego zaskarżenia upływał z dniem 12 września 2022 r.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Skarżący.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie Skarżącego zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 259 § 1 p.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 259 § 2 p.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie odpis zarządzenia z 8 sierpnia 2022 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy został doręczony Skarżącemu wraz z prawidłowym pouczeniem o przysługującym prawie do wniesienia sprzeciwu w dniu 5 września 2022 r., a zatem siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu, jak słusznie wskazał Sąd I instancji, upływał z dniem 12 września 2022 r. Z akt sądowych spawy wynika natomiast, co umknęło uwadze Sądu I instancji, że Skarżący sprzeciw od powyższego zarządzenia wniósł w terminie. Zauważyć bowiem należy, że w aktach sprawy zalega pismo Skarżącego z 7 września 2022 r. (k. 27-32, nadane w Urzędzie Pocztowym w tym samym dniu), z którego wprost wynika, że Skarżący nie zgadza się z wydanym zarządzeniem z 8 sierpnia 2022 r., sygn. akt I SPP/Wa 102/22.

Wobec powyższego w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak było przesłanek do wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowienia na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. Natomiast pismo Skarżącego z 27 września 2022 r. uznać należy jedynie za uzupełnienie już wniesionego w terminie sprzeciwu.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.